برچسب زهراسادات ناظری

قالب را شکستم تا محرم را به وطن وصل کنم

در روزگاری که روایت از وطن نیازمند زبانی تازه است، هنرمندی ایرانی با نگاهی نو و بیانی مدرن، اثری آفریده که ایران را نه فقط به‌عنوان وطن، بلکه به‌ معنای مفهومی برآمده از ایثار، حقیقت و ایستادگی عاشورایی به تصویر می‌کشد.

«هنر» از منظر و مرام «شیخ‌الرئیس»!

هنر، از دیرباز نه تنها جلوه‌ای از احساس و ذوق، بلکه عرصه‌ای برای اندیشه و تأمل عقلانی بوده است. از دوران باستان، فیلسوفان یونانی همچون افلاطون و ارسطو کوشیدند هنر را به عنوان پدیده‌ای عقل‌پذیر تعریف کنند.

فرشچیان، خالق نقش‌های آسمانی

استاد فرشچیان، هنرمند بی‌نظیر و برجسته ایرانی، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین نمایندگان هنر نقاشی معاصر، توانسته با خلق آثار شگفت‌انگیز خود، دنیایی از زیبایی و معنویت را به تصویر بکشد.

به روایت شخصی و سنتی وفادارم

در دنیای هنر، جوانان به عنوان نیرویی پویا و خلاق، همواره در حال جست‌وجو برای کشف و بیان ایده‌های جدید هستند. آن‌ها با انرژی و شور خاص خود، افق‌های تازه‌ای را در عرصه‌های مختلف هنری می‌گشایند و به دنبال ایجاد تغییرات مثبت در جامعه و فرهنگ هستند.

اشک شوق «زیارت» بر گونه‌های یک تابلو

هنر همیشه تنها روایتگر زیبایی‌های ظاهری نبوده است؛ گاه به زبان دل سخن می‌گوید و به تجربه‌هایی می‌پردازد که در عمق جان ریشه دارند. یکی از این تجربه‌های ناب، زیارت است؛ لحظه‌ای که انسان میان شلوغی جهان، به دریچه‌ای آرامش‌بخش و قدسی گام می‌گذارد.

روایت گسل، میان سکون و حرکت

امیر نصری، در مواجهه با گسل از نگاه رضی میری می‌نویسد: «هر تصویری می‌تواند گسل باشد. گسستن از جهان خارج و محصور شدن در یک قاب. گسستن از توالی زندگی روزمره و منجمد شدن در یک لحظه. در این مجموعه، چهره‌های فرسوده کم نیستند. چهره‌های فرسوده فقط به آدم‌ها تعلق ندارند، شامل فضا هم می‌شوند. گسل، موتیف تکرارشونده تصاویر این مجموعه است که به زمان‌ها و فضاهای مختلف تعلق دارند؛ پس دقیق‌تر بگوییم: هر تصویری از فرسودگی، می‌تواند گسل باشد.»

فراخوان برای طراحی سنگ مزار استاد فرشچیان به زودی اعلام می‌شود

چهل روز از درگذشت استاد محمود فرشچیان، نگارگر بزرگ و چیره‌دست ایرانی می‌گذرد؛ هنرمندی که نام او با درخشش رنگ‌ها، خیال‌های ایرانی و تصویرسازی از عرفان و ایمان گره خورده است. در این مدت، جامعه هنری کشور در سوگ کسی نشسته که آثارش نه تنها زینت‌بخش موزه‌ها و کتاب‌هاست، بلکه حافظه بصری نسل‌های پیاپی از ایرانیان را شکل داده است.