ماده مخدر مرگباری به نام «کمیکال» که با اسامی «شیمیایی» و «ماریجوانای صنعتی» نیز شناخته میشود، نزدیک به دوسال است که در میان مصرفکنندگان جوان مواد در ایران شایع شده است. روزنامه شرق در گزارشی که بهتازگی منتشر کرده، از پیدا شدن آن مثل آب خوردن در پارکهای پایتخت خبر داده و تأکید کرده است که «سن مصرف این مواد برخلاف معمولِ بزرگسالان، به نوجوانان 12 تا 14 ساله رسیده است!» خبرگزاری آنا اما در 20شهریور98، در گزارشی آورده است که «مسئولان مبارزه با مواد مخدر کشور، در سال1388 از ورود ماده مخدر جدیدی به نام “مراسوئیت” به ایران خبر دادهاند که بعدها به نام کمیکال شناخته شده است.»
مسئله بر سر ثبت تاریخ ورود این مواد مرگبار به کشور نیست، بلکه مسئله اصلی کشندگی، وابستگی شدید و پیامدهای جبرانناپذیر آن مانند ناباروری، افت و افزایش فشارخون، ایجاد حالتی شبیه به سکته مغزی، خلسه و کمای مصنوعی است که 10 تا 15 دقیقه به طول میانجامد و پس از خوابی دلچسب برای مصرفکننده، او را دوباره مجبور به تهیه این مواد میکند؛ زیرا خماری همان و تشنج و افت فشارخون و مرگ، همان!
در جستوجوهای رسانهای، خبری مبنی بر کشف این مواد در اصفهان نیست؛ اما اگر کمیکال به اصفهان هم نرسیده باشد که بعید به نظر میرسد، به دلیل بازار مصرف گستردهای که در میان جوانان و نوجوانان خواهد داشت، احتمالا در راه است و با توجه به قیمت ارزان آن در پایتخت، احتمال ورود سودجویان به این بازار وجود دارد. اما کمیکال چیست؟ با بدن چه میکند؟ مصرفکنندگانش چه میگویند؟ برای ترک آن چه باید کرد؟