فاجعه یک بحث است و پس لرزههای آن بحثی دیگر. حالا چند روزی میشود که بی برقی و قطعی یکباره و بدون اطلاع قبلی دوباره از سرگرفته شد و صدای مردم را حتی در شبکههای اجتماعی درآورده است. واقعیت این است که آستانهی تحمل زخمی شده و آسیب دیده مردم در این روزهای گرم و پرحرارت داغ با کوچکترین اتفاقی تحریک میشود و صدای نارضایتیشان را بلندتر میکند و چه اتفاقی بدتر از این که، در این روزهایی که نه کرونا برای مردم اعصاب و حوصلهای گذاشته و نه گرانی هوش و هواس، بی برقی هم به دنبال بی آبی از راه برسد و قوز بالاقوز شود.
آنچه اما قابل تامل است دردسرهایی است که به دنبال قطعی برق برای مردم پیش میآید و به نوعی آنها را گرفتار میکند. از بیمارستانها گرفته تا کوچکترین بخشهای شهر و حتی خانههای مردم همه گرفتار دردسرهای ناشی از این خاموشیها شدهاند و صدای اعتراضها در شبکههای اجتماعی بلند است. کاربری در اینستاگرام نوشته است: «وسط امتحان پایان ترم بودم که برق رفت و لپ تاپم که به برق مستقیم وصل بود خاموش شد. آمدم باطری را وصل کنم و مجدد کانکت شوم که زمان امتحان به پایان رسیده بود و عملا درسی که برایش این همه وقت و هزینه گذاشته بودم، از دستم رفت.» کاربر دیگری از وضعیت خیابانهای شهر اینگونه نوشته که «سر یکی از چهاراههای مهم شهر، چراغهای قرمز خاموش شده بودند و هرج و مرج عجیبی پیش آمده بود. ماشینها به هم خورده بودند و تازه این وسط بعضیها دست به یقه شده بودند و سر هم داد میکشیدند. عابران پیاده هم متاسفانه رعایت نمیکردند. پلیس هم نبود.»