استحمام بیش از آنچه فکر کنید، انواع و اقسام دارد با خواص مختلف؛ برای اطلاع از آن میتوانید از صحبتهای دکتر جمشید هاشمی، ملقب به استاد آرام، محقق و روانشناس بالینی استفاده کنید و با عجایب طبیعتدرمانی آشنا شوید.
از گذشتههای دور آب به عنوان یک عامل درمانی ارزشمند مورد استفاده قرار میگرفته است. در تمامی تمدنهای بزرگ و قدیمی، حمام رفتن اقدام مهمی برای حفظ سلامتی و پیشگیری از بیماریها به حساب میآمده است. حمام رفتن همچنین برای اثرات درمانی خود بسیار ارزشمند بوده است. ادبیات ودیک قدیم در هندوستان دارای اشارات گوناگونی به کارایی آب در درمان بیماریها بوده است.
در دوران معاصر، ارزش درمانی آب را وینسنت پریسنیتز، پدر سباستین نیپ، لوییز کوهنه و سایر پیشگامان آبدرمانی در اروپا به همگان شناساندند. آنها از آبدرمانی با موفقیت برای درمان تقریباً هر بیماری شناخته شدهای استفاده کردند. چشمههای آب معدنی گوناگونی در بیشتر کشورهای اروپایی وجود دارد که در آنها حمامهای درمانی به عنوان یک عامل شفابخش مهم استفاده میشود.
آب دارای اثرات مفیدی بر بدن انسان است. آب چرخش خون را یکنواخت کرده، کشش ماهیچهای را افزایش داده و به سیستم گوارش و تغذیه نیز کمک میکند. آب همچنین فعالیت غده عرق ریز را تقویت کرده و در این فرایند سلولهای آسیبدیده و مواد سمی را از بدن دفع میکند.
نمودار متداول برای دمای آب بدین قرار است: آب سرد ١٠ تا ١٨ درجه سانتیگراد، آب خنثی ٣٢ تا ٣٦ درجه سانتیگراد و آب گرم ٤٠ تا ٤۵ درجه سانتیگراد. بالای دمای ٤۵ درجه سانتیگراد، آب ارزش درمانی خود را از دست میدهد و مضر میشود.
مهمترین شیوههای آب درمانی که میتوان در درمان بیماریهای گوناگون از آنها استفاده کرد بدین قرار است: