در وضعیتی که پدید آورنده از نشر اثر خود بیاطلاع بوده و در نتیجه قطعا قرارداد یا موافقتنامهای نیز با ناشر نداشته است، چه راهها و امکانات قانونی در ابعاد مادی و معنوی پیش روی طرفین است؟ هرکدام چگونه میتوانند از حقوق خود دفاع یا در برابر ادعای طرف مقابل پاسخی داشته باشند؟
آنچه در این یادداشت بررسی میشود این است که در نشرهای اتفاقی و جستهگریخته و غیر نظام مند، یعنی نشرهای متفرقهای که جدا از سازمانهای انتشاراتی و قراردادهای مکتوب و قانونی اتفاق میافتند اعم از نشرهای بیقاعده در فضای مجازی، یا نشرهای جراید کاغذی و مجازی که از طریق جستوجو کردن مسئول صفحات و پیدا کردن و استفاده از آثار هنری گوناگون و عدم کسب اجازه از مؤلفان آنان رخ میدهند، مؤلفان چگونه امکان پیگیری حقوق خود را خواهند داشت؟