هنر و صنعت در مرزهایی، فصل مشترکهای زیبایی دارند. البته که علم حقوق به تعیین این مرزها نپرداخته است؛ بلکه آنها را در فرض شناختهشدهای پذیرفته که این شناخت را نیز به کارشناسان و جامعه هنری و صنعتی به شکلی که برای حقوقدان ها روشن باشند، واگذار کرده است.
حتی ممکن است یک اثر هنری، کاملا صنعتی باشد و یک اثر صنعتی، کاملا هنری. تلفیق این دو نیز ممکن است. به عنوان مثال یک خودرو در ابعاد مالکیت فکری در طراحی، ایده و طرح منتهی به خلق اثر تجسمی است که هم از باب ایده و هم از باب تجسم ایده، در هر دو صورت تحت لوای حمایتی قانون است. در دادههای فنی نیز از باب مالکیت فکری به همان صورت حمایت حقوقی دارد.
در نقشهها و طرحها و اسناد نیز از باب نقشه و طرح، به صورت تصریحی در قانون مورد حمایت قرار گرفته است. در عین حال، محصول نهایی کاملا صنعتی است.
اینجا تشخیص و تفریق مرزها در بسیاری از موارد اصلا لزومی ندارد. زیرا در هر صورت، آنچه نیازمند حمایت است، در قانون مورد حمایت قرار گرفته است.