در قانون خاص حمایت از حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان مصوب سال چهل و هشت خورشیدی، به فراخورِ حال زمان تصویب و براساس موضوعات مطرح یا قابل طرح و قابل حدس در آینده مربوط به حقوق هنرمندان، نسبت به آنان تعیین تکلیف شده است. یکی از این موارد، حقوق مادی و معنوی مربوط به مجسمههاست. در نگاه اول این گونه به نظر میرسد که مجسمه فقط شکل تجسمی واقعی از یک پیکره یا سردیس و تندیس و یا اشیای طبیعی، یا فرا واقعگرایانه به شکل انتزاعی است.
در هر صورت نگاه غالب به مجسمه، معمولا شامل المانهای شهری نمیشود. زیرا این المانها معمولا در گالریها و محیطهای هنری نصب نمیشودند. قرارگیری این المانها در میادین یا مقابل ساختمانهای اداری و تجاری و در شلوغی خیابانها و میان عبور و مرور مردم، تمرکز مخاطب را کاسته و این گونه القا میکند که آنها در مبلمان شهری قرار داشته و آثار هنری قابل توجهی نیستند.
اما چون حقیقت امر این نیست، قانونگذار در این خصوص به نحو دیگر و به شکل صحیحتری نگاه کرده و بر همین اساس، حقوقی را از انواع مادی و معنوی برای پدید آورندگان آثار مجسمه و المانهای شهری در نظر گرفته است.