
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، آناهید خزیر نوشت: «بالای سراشیبی تندی ایستاده بود و به عمیقترین گودالی که تا آن زمان دیده بودم نگاه میکردم. افرادی که آن پایین بودند کلاه ایمنی داشتند یا دستکم به من اینطور گفته شده بود: فاصله آنها با ما بسیار زیاد بود، به طوری که با چشم غیرمسلح درست دیده نمیشدند. دوروبرشان مقادیر زیادی مواد منفجره قوی دیده میشد. به من گفتند که این مواد منفجره میتوانند کل یک بلوک شهری را تخریب کنند.
در مقابلم صفحه کلیدی فلزی با دو دکمه قرار داشت و مردی بیسیم به دست کنارم ایستاده بود. ما به صدایی از اتاق کنترل که در حال شمارش معکوس بود گوش میدادیم. گفته بودند وقتی شمارش معکوس به صفر رسید، دو دکمه را همزنان فشار بدهم. شارژ چاشنی در کسری از ثانیه به ته گودال میرسید و در آنجا مساحتی از خاک نوادا به اندازه یک زمین فوتبال در مقابل چشمانمانبا هواپیمای جت به اوج خود رسید.
عصر نفت، مانند عصر قبل بعنی عصر زغال سنگ، بشر را از بسیاری از مشقتهای کار یدی نجات داد؛ این تحول باعث افزایش درآمد در سراسر جهان شد و به ما کمک کرد زندگی طولانیتری داشته باشیم. فراوردهها و انرژی حاصل از نفت به ما در کاهش مرگ نوزادان و مبارزه با سوءتغذیه کمک کردند.
آنها در طول مسیر این امکان را برای ما فراهم کردند که میلیاردها انسان را بیشتر از میزانی که حیوانات، گیاهان و خاک زمین بتوانند بهتنهایی جوابگوی نیازهایشان باشند در سیاره جای دهیم. به عبارت دیگر، تصور جهانی بدون نفت به عنوان سوخت و منبع مواد شیمیایی دشوار است. اما نفت، همانطور که به سبک زندگی ما سرعت بخشید، به انتشار گازهای گلخانهای که تغییرات آب و هوایی را تسریع میکردند هم دامن زد.
کتاب «جهان مواد و شکلگیری تمدن مدرن» نوشته اِد کانوِی با ترجمه یاسمین مشرف در ۵۲۰ صفحه از سوی انتشارات ققنوس منتشر شد.
۲۱۶۲۱۶
