بابک بنیزاده سال گذشته با فیلم «اقیانوس پشت پنجره» در سیودومین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودک و نوجوان حاضر بود و با این فیلم جوایزی را هم به دست آورد. شیوع ویروس کرونا اما او و بسیاری دیگر از کارگردانها را از دیدن فیلمشان در سینماها و همراه با مخاطبان محروم کرد، اگرچه نبیزاده اکران فیلمهای کودک را در شرایط غیر کرونایی هم سخت و دشوار توصیف میکند. این روزها او در حال رایزنی برای تولیدی یک فیلم اجتماعی با مایههای روانشناسانه است، اما با تمام وجود علاقه دارد دوباره فیلمی در حیطه کودک و نوجوان و برای این قشر کار کند، چراکه معتقد است پناه بردن به سینما بهخصوص برای کودکان در شرایط سخت کنونی کشور میتواند التیامبخش باشد. گفتوگوی او را در ادامه میخوانید.
بابک نبیزاده از شرایط اکران فیلم «اقیانوس پشت پنجـره» بعد از جشنواره سیودوم صحبت میکند، اکرانی که به دلیل شیوع ویروس کرونا غیرممکنتر از گذشته شده است: «شرایط امسال اوضاع پیچیدهای را رقم زد و شیوع ویروس کرونا خیلی از برنامهها را دستخوش تغییر کرد. اوایل سال پیگیر اکران فیلم بودیم، اما با وسعت پیداکردن بیماری و تعطیلی سینماها ما ترجیح دادیم که صبر کنیم و متوجه شدیم در این وضعیت، اکران فیلم منطقی نیست و خانوادهها و پدرومادرها بچهها را در این شرایط به سینماها نمیبرند.»
او البته وضعیت اکران فیلمهای کودکونوجوان را در هر شرایطی چه کرونایی و چه غیرکرونایی بسیار دشوار میداند: «شرایط اکران فیلمهای سینمای کودک اساس و برنامهای ندارد و هیچ تمایلی هم از طرف مسئولان، پخشکنندهها و سینمادارها برای اکران این نوع از فیلمها وجود ندارد. درحالیکه تجربه نشان داده بسیاری از کارهای کودک در ایران پرفروش بوده، بااینحال خیلی سخت به این فیلمها اعتماد میشود. قرار بود هر پخشکننده و سرگروهی سالانه یک فیلم کودک اکران کند، اما این تصمیم هم باعث نشد وضعیت اکران فیلمهای کودک بهبود پیدا کند. در واقع بیشتر از آنکه پخشکنندها به دنبال تهیهکنندگان و فیلمسازان فیلمهای کودک و نوجوان باشند، این سازندگان فیلمها هستند که دنبال پخشکنندهها هستند و در عمل اتفاق بزرگی برای اکران اینگونه فیلمها شکل نگرفته است.»