حدودا بیستساله بوده که دوربین لوبیتلش را خریداری میکند؛ دوربینی با تواناییهای قابل توجه در زمان خودش و البته قیمت مناسب برای یک دانشجو تا عکاسی را نه به عنوان یک حرفه که از سر عشق و علاقه دنبال کند؛ در سالهایی که به قول مرحوم کریم امامی، استاد محبوبش در دانشگاه، عکاسی یکی از گرانقیمتترین سرگرمیهای دنیا بوده است. حالا اما حدود 55 سال بعد، وقتی هنوز آن لوبیتلِ تاریخساز در گنجینهاش باقی است، روبهرویمان نشسته و به بهانه رونمایی کتابی از عکسهای آن سالها و تجربهاش از دنیای عکاسی با ما سخن میگوید.
مهندس مرتضی بخردی را با خاطره رنگین گالری کلاسیک اصفهان و لحظات ناب خانه تاریخی بخردی به خاطر میآوریم؛ با توجهش به کیفیت در طراحی داخلی و نقش و نشانهای زیبا در آثار صنایعدستی.امروز، اما این فرصت را پیدا کردهایم که او را در کسوت یک عکاس بشناسیم و با نگاه او از دریچه دوربین لوبیتل سالهای جوانیاش به تماشای اصفهان دهه چهل برویم؛ هرچند که بگوید خودم را عکاس نمیدانم و صرفا به ثبت خاطره از لحظههای مختلف پرداختهام، اما استمرار و علاقهاش در آن سالها بیش از دوهزار فریم عکس از ایران دهه چهل را برایمان به ارمغان آورده و حالا منتخب نخستین سری این عکسها در کتابی در کنار هم به انتشار رسیده و روبهروی ماست. موزه هنرهای معاصر وابسته به سازمان فرهنگی، اجتماعی، ورزشی شهرداری اصفهان میزبان مراسم رونمایی از این کتاب است.