پس از پیروزشدن انقلاب اسلامی در بهمن 57، انتخابات به عنوان یکی از ارکان مهم سیاست کشور به قانون اساسی ایران اضافه شد. انقلاب محصول تفکرات متفاوت در ایدئولوژی و روش اجرا بود. در طول چهار دهه گذشته اجماع این نظرات به سمت منافع ملی چندان شکل نگرفته است و این اختلاف آرا و نظرات در انتخابات مختلف بروز و ظهور بیشتری میباید.
در طول 42سال گذشته شاهد شکلگیری مجالس متعدد شورای اسلامی و انتخابات ریاستجمهوری بودهایم که همواره رابطه این دو قوه با فراز و فرودهای فراوانی همراه بوده است. در میانه دوران مجلس سوم با ریـــاستجــمــهوری هــاشـــمی، در مجلس پنجم با ریاستجمهوری سیدمحمد خاتمی و مجلس فعلی با ریاستجمهوری روحانی چند نمونه مشخص از اختلاف میان مجلس و دولت به چشم میخورند.
برای درک بهتر شرایط فعلی از مناسبات دولت و مجلس و تضادهای آنها، با حسین کمالی، فعال سیاسی اصلاحطلب که از جمله سوابق او میتوان به نمایندگی ادوار مجلس، دبیرکل حزب اسلامی کار، وزیر کار در سه دولت و مشاور مجمع تشخیص مصلحت نظام اشاره کرد و از سوی دیگر منصور حقیقتپور، فعال سیاسی اصولگرا و نماینده مجلس نهم به گفتوگو پرداختیم.