چرا برخی از مردم به واکسن کرونا بیاعتمادند؟ این سؤال، سوژهای بود که پس از نظرسنجی دانشگاه علومپزشکی اصفهان در ذهن جامعه خبری استان نقش بست. سخنگوی این نهاد، با انتقاد از این مسئله گفته بود که «35درصد مردم اصفهان تمایلی به واکسینهشدن در برابر کرونا ندارند.» این بیاعتمادی اما از کجا سیراب میشد؟ چرا مردمی که مدتهاست با ترس از ابتلا به کرونا در شهری که عموما وضعیت مناسبی در این همهگیری نداشته، حاضر به واکسینهشدن نیستند؟ چرا بسیاری از مردم ایران گمان میکنند که واکسنهای داخلی اثربخشی واکسنهای خارجی را ندارد؟ چرا واکسنهای شناختهشده خارجی به ناگهان ممنوع اعلام شد؟
چرا نتایج تحقیقات پژوهشگران ایرانی بر واکسنهای تولید داخل منتشر نمیشود؟ چرا دولت مایل به ارائه اطلاعات درست و دقیق به مراکز تحقیقاتی برای برنامهریزی و شناسایی دیاگرامِ کرونا نیست؟ چرا افراد متخصص و غیرمتخصص اظهاراتشان درباره کرونا را از سخنانی حقیقی به حقوقی مبدل میکنند؟ اینها پرسشهایی است که از پس زمزمهها درباره تولید و تلقیح واکسن، در سطح جامعه و در میان پژوهشگران ویروسشناسی موج میخورد. کوشیدهایم در گفتوگویی صریح و اختصاصی با دکتر سیدعلیرضا ناجی، رئیس مرکز تحقیقات ویروسشناسی بیمارستان مسیح دانشوری، پاسخی قانعکننده برای چراییهای موجود بیابیم.