این روزها «پادشاه آزادیبخش»؛ لقب محمد بنسلمان، ولیعهد عربستان شده است! پادشاهی که ظاهراً با معیارهای مدرن نمودهایی از آزادی را در اختیار زنان عربستانی میگذارد. این لقب هم مانند بسیاری دیگر از نمونههای آزادیبخشی در خاورمیانه تناقضی عظیم را به دوش میکشد. فعالان زن عربستانی سالها برای به دست آوردن حقوق اولیه خود جنگیدند و برای این مبارزه هزینه دادند و حتی راهی زندان شدند. وضعیتی که با شکنجههای مختلف جسمی، جنسی و روانی همراه بود. از جمله این فعالان، لجین الهذول است.
این روزها آزادی او از زندان پس از گذشت بیش از سه سال، بهانه نوشتن از این تناقض شده است. هذول را پیش از این با رویکردهای مدنی خود در برابر ساختار مردسالارانه عربستان سعودی میشناختیم. زمانی که در صفحه زنان روزنامه اصفهان زیبا از مبارزه او نوشتیم، چند وقتی میشد که برای بار دوم در سال 2017 دستگیر شده بود. در مقالهای با نام مبارزه برای راندن، از زنانی سخن گفتیم که در راستای به دست آوردن حقوق اولیهشان جنگیدهاند و سهمشان از این مبارزه جز سرکوب نبوده است. اکنون که خبر مسابقات رالی با حضور زنان عربستانی سر و صدا به پا کرده است و بسیاری از خبرگزاریها نیز این خبر را به عنوان برنده شدن برابریخواهی منتشر کردهاند، سوال این جاست که چرا مبارزان واقعی برای برابری همچنان سرکوب میشوند؟! اگر خواسته پادشاهِ آزادیبخش، رساندن زنان به سطح نوینی از برابری است، چهطور همچنان کسانی را که از دههها پیش برای همین حقوق مبارزه کردهاند در زندانها نگاه داشته است؟!