برچسب یادداشت دانشجویی

نخبه در دنیای امروز مفهومی اشتباه و گمراه‌کننده یافته است. در حالی که انقلاب اسلامی تلاشی برای بازگرداندن انسان به جایگاه واقعی‌اش در جامعه و وطن بود، در سال‌های بعد از آن، مفاهیم مهمی مانند "نخبه" در گفتمان‌های علمی و اجتماعی به انحراف رفته‌اند. امروز بسیاری از کسانی که خود را نخبه می‌نامند، نه تنها از درک صحیح و عمیق از انقلاب اسلامی و جایگاه انسان در آن بی‌بهره‌اند، بلکه در بسیاری از موارد بی‌وطن و بی‌پایه‌اند.

اینجا قرار است به جنگ از منظری متفاوت نگاه کنیم نه از زبان مورخان و نظامیان بلکه از زاویه دید افرادی که مستقیماً و بی واسطه آن را زیسته اند. آن ها که در دل جنگ تجربه ای ملموس و انضمامی داشته‌اند روایتگر خواهند بود.

در شرایطی که اسرائیل و آمریکا همچون یک تیم متحد، چند ماهی دنیا را سر کار گذاشتند، شکاف ظاهری بین خود ایجاد کردند، بازی رسانه‌ای درآوردند و برخی را در ایران سرگرم رویای سرمایه‌گذاری‌های میلیاردی کردند، ایران کجای بازی ایستاده بود و باید چه کار کند؟!

امروز، ایران در معرض شدیدترین جنگ ترکیبی قرار دارد. جنگی ترکیبی که تمامی ابزار‌های اقتصادی، امنیتی، اطلاعاتی، رسانه‌ای و روانی را علیه مردم این سرزمین به کار گرفته است. در چنین شرایطی، کمترین انتظار از نخبگان، شخصیت‌ها و چهره‌های سیاسی آن است که با درک واقعیت‌های میدان، مصالح کلان کشور را فدای اغراض شخصی و جناحی نکنند. اما در میان این هیاهوی تهدید و تحریم، باز هم نامی از گذشته سربرآورده است!

با یک نگاه بی‌طرفانه به جامعه می‌توان دریافت این تلقی از وحدت جامعه ایران که «همه با هر تفاوتی دور هم جمع شدند» که معمولا با کلیدواژه «انسجام اجتماعی» رخ می‌نماید، در توضیح آنچه رخ داده، به شدت ناکام است. فانتزی زده و غیرواقعی است. بیشتر از یک تحلیل نظرورزانه و متقن، یک پروژه سیاسی است. اینجا پرسشی شکل میگیرد مبنی بر اینکه «به هر طریق، ما واقعا حسی از وحدت پیدا کرده‌ایم. پس این را چطور می‌توان توضیح داد؟»

در روز‌هایی که اکثریت جامعه با یک همدلی وصف ناشدنی، دست به دست هم در مقابل دشمن بیگانه ایستاده‌اند و از عرصه نظامی تا عرصه اقتصادی در حال مقاومت هستند، ناگهان صدای بیانیه‌ای با امضای ۱۸۰ اقتصاددان بلند می‌شود! بیانیه‌ای که در آن مسببان وضعیت فعلی معیشت مردم مدعی‌اند زمان «تغییر پارادایم» در اقتصاد ایران فرارسیده است.

شاید بدیهی‌ترین پرسش تاریخ معاصر این باشد: اسرائیل چرا باید حق داشته باشد برای تضمین امنیت خود، امنیت دیگران را نابود کند؟ چرا اجازه دارد دروغ بسازد، ترور کند، دروغ را توجیه کند، و باز هم دروغ را به‌عنوان حقیقت غالب جا بزند؟! آیا کسی هنوز به این افسانه امنیت باور دارد؟!

در ارزیابی دانشجویی از کتاب چرا ملت‌ها شکست می‌خورند، نوشته دارون عجم‌اوغلو و جیمز رابینسون درباره دلیل توسعه ضعیف در کشورهای توسعه نیافته، خصوصی سازی و ... مطالبی بیان شده است.