برچسب یادداشت دانشجویی

اقتصاد دانش‌بنیان، تنها یک تغییر در روش‌های اقتصادی نیست بلکه یک دگرگونی فلسفی در ساختار اقتصادی کشور است، این اقتصاد، به جای تمرکز بر دارایی‌های انحصاریِ محدود، بر دارایی‌های نامحدود که همان علم است تکیه می‌زند. این راه حل به معنای از بین رفتن انحصارگرایی نیست، اما قطعاً به معنای خلع سلاح آن خواهد بود.

آقای رئیس جمهور! مگر نه اینکه رهبر انقلاب بارها تأکید کرده‌اند که مسئولان باید «راوی قدرت، قوت و امکانات کشور» باشند، سخنانی که درباره جیره‌بندی آب و حتی خالی کردن تهران بیان کردید، جز یأس و وحشت برای مردم حاصلی نداشت و اعتماد عمومی را به شدت تحت تأثیر قرار داد است.

کسانی که دم از هر شعاری می‌زنند جز معیشت و گرانی، تنها ندایی که از اینان نمی‌شنوی ندای واقعی مردم و توده‌های مستضعف است.

ملت عزیز و صاحب حق ایران باید بدانند دشمن در پی آن است که شرایطی رقم بزند که کنترل اوضاع از دست همه خارج شود و کشور به وضعیتی دچار شود که سوریه در مقابل آن روز خوش است.

 اعتراض، یکی از حقوق بدیهی و قانونی دانشجوست و دانشگاه همواره محل بیان مطالبات اجتماعی و اقتصادی بوده است. مطالبه‌گری آگاهانه، به‌ویژه در حوزه معیشت و گرانی، نه‌تنها حق دانشجو بلکه نشانه پویایی و مسئولیت‌پذیری اوست.

دولت چهاردهم با ظاهر اصلاح سیاست ارزی و در لایه پنهان شوک درمانی، اقدام به حذف نرخ ارز ترجیحی ۲۸۵۰۰ تومانی کرد؛ نرخی که تخصیص آن به مجموعه‌ای محدود از اقلام مشخص صورت می‌گرفت و در ادامه، برای همان اقلام، استفاده از ابزار کالابرگ به‌عنوان سیاست جبرانی مطرح شد. با این حال، گذشت زمان پس از اجرای این سیاست نشان می‌دهد که افزایش قیمت‌ها به‌هیچ‌وجه به اقلام مشمول کالابرگ یا همان کالاهای هدف محدود نمانده است.

در ماه‌های اخیر و با نزدیک شدن به بهمن‌ماه ۱۴۰۴، بار دیگر زمزمه‌های تهدید نظامی آمریکا علیه ایران شدت گرفته است؛ تهدیدهایی که در ظاهر با هدف «وادار کردن ایران به مذاکره» مطرح می‌شوند، اما در باطن، تکرار همان الگوی فرسوده‌ای هستند که واشنگتن طی دهه‌ها حضور خود در خاورمیانه به کار بسته است: فشار، تهدید و سپس ادعای گفت‌وگو.

مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک، سال‌هاست که فراتر از یک برنامه نمایشی ورزشی، به صحنه‌ای برای بازنمایی هویت ملی، ارزش‌های سیاسی و روایت‌های فرهنگی دولت‌های میزبان تبدیل شده است.