تاریخچهی مفهوم کارآفرینی
واژهی کارآفرینی از ریشهی فرانسوی Entreprendre است (به انگلیسی: entrepreneur) و در مفهوم تعهدکردن یک کار استفاده میشود. با ورود به عرصهی کارآفرینی شخص متعهد میشود تا مسئولیت و مدیریت یک کسب و کار جدید که همراه با ریسک است را بپذیرد. البته این کلمه از همان ابتدا در بحث کسب و کار بکار نمیرفت. در فرانسه کارآفرین به کسی گفته میشد که یک گروه موسیقی یا یک گروه سرگرم کننده را سازماندهی میکرد. در اوایل قرن شانزده میلادی مفهوم کارآفرینی برای کسانی به کار برده میشد که به ماموریتهای نظامی اعزام میشدند.
کارآفرینی در قرن هفدهم کاربردهای بیشتری پیدا کرد. در قرن هفدهم از واژهی کارآفرین برای فعالیتهای مهندسی و امور ساختمانی نیز استفاده میشد. قرن هجدهم کارآفرینی را وارد عرصهی اقتصاد کرد. مفهوم کارآفرینی طی چهارقرن مسیری تکاملی را طی کرد.
کارآفرینی صرفا از جنبهی ارتباط آن با کسب و کارها بررسی نمیشود. در اقتصاد، روانشناسی، مدیریت، جامعه شناسی و مردم شناسی نیز مفهوم کارآفرینی مطرح است. روانشناسان کارآفرینی را از جنبهی صفات مشترک در کارآفرینان بررسی میکنند. جامعه شناسان تاثیر مذهب و نژاد را بر فعالیتهای کارآفرینانه بررسی میکنند. از منظر اقتصاددانان کارآفرینی عامل اصلی خلق فرصتهای کارآفرینانه است. کارآفرینی حتی در سیایت هم مطرح هست و از نظر افراد سیاسی کارآفرینان باید مورد حمایت در جامعه قرار بگیرند. حال که مختصری در مورد تاریخچهی کارآفرینی دانستیم بهتر است که ببینیم کارآفرینی از منظر پدر کارآفرینی چگونه تعریف میشود.