نرخ بیکاری زنان فارغ‌التحصیل دانشگاه نزدیک به سه برابر مردان است و بر اساس معیار‌های وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در زمستان ۱۴۰۲ تنها سه میلیون و ۷۶۰ هزار نفر از ۳۲ میلیون و ۴۶۵ هزار زن در سن اشتغال، شاغل بودند.
نرخ بیکاری زنان فارغ‌التحصیل دانشگاه نزدیک به سه برابر مردان است و بر اساس معیار‌های وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در زمستان ۱۴۰۲ تنها سه میلیون و ۷۶۰ هزار نفر از ۳۲ میلیون و ۴۶۵ هزار زن در سن اشتغال، شاغل بودند. این رقم نشان می‌دهد شمار زنان شاغل نسبت به فصل قبل همان سال ۲۴۰ هزار نفر کاهش‌یافته است و از طرفی به دلیل ظرفیت محدود بازار کار و امکان استقلال و انعطاف‌پذیری بیشتر ساعات کار در کسب‌وکار شخصی که سبب ایجاد تعادل بین کار وزندگی خانوادگی می‌شود، گرایش زنان به کارآفرینی در سال‌های اخیر بیشتر شده است و این نشان‌دهنده اشتیاق برای دخالت فعالانه در تعیین سرنوشت خویش در محیط کار و اجتماع است. کارآفرینی، راه مهمی برای توانمندسازی اقتصادیه این دلایل زنان فعالیت‌های کارآفرینانه کمتری دارند و موانع اجتماعی و ساختار‌های روانی و شخصیتی آن‌ها را در موقعیتی سخت‌تر برای کارآفرینی قرار می‌دهد. این مشکلات برای زنان سرپرست خانوار که معمولاً پشتوانه مالی و اجتماعی مناسبی نیز ندارند بزرگ‌تر خواهد بود.»

مشکلات رایج کارآفرینی زنان سرپرست خانوار
سلمانی خاطرنشان می‌کند: «در چنین شرایطی، سازمان‌های مردم‌نهاد باهدف بهبود شرایط این بخش آسیب‌پذیر وارد عمل شده‌اند و در حوزه‌های مختلف از ایجاد مراکز اشتغال برای زنان سرپرست خانوار تا آموزش و حمایتگری آنان مشغول به خدمت هستند. الگوی معمول توانمندسازی زنان سرپرست خانوار، ارائه وام و تسهیلات، بدون در نظر گرفتن توانمندی‌ها و مهارت‌ها، ویژگی‌ها و انگیزه‌ها و توجه به زنجیره ارزش و زنجیره تأمین است که می‌تواند منجر به ناتوانی و فقر بیشتر زنان و ظهور اشکال جدید وابستگی آن‌ها شود. با ورود این کمک‌های مالی به زندگی این زنان، در مقطعی بسیار کوتاه گشایش مالی ایجاد می‌شود و پس‌ازآن مشکلات اصلی ظهور می‌کنند. عدم مهارت در مدیریت فرآیند‌ها و کسب‌وکار، عدم آشنایی با بازاریابی و فروش محصول در کنار مسائلی، چون تصمیمات غیر صحیح آشفتگی را بیشتر می‌کند، این مشکلات و شکست‌های کاری و مالی حلقه‌ای از ناکامی و ناتوانی را برای زنان ایجاد می‌کند.»