برچسب گردشگری معدنی نوپا اما ثروت‌زا

از ابتدای شکل‌گیری دولت دوم حسن روحانی انتقاد جریان اصلاحات به کارگزار اصلی دولت دوازدهم هم‌وزن اصول‌گرایان ولی از منظری دیگر است. اصلاح‌طلبان سرمایه اجتماعی خویش را در خدمت روحانی قرار دادند و حال از دولت او به دلیل اتخاذ رویکردهای غیراصلاح‌طلبانه انتقاد می‌کنند، نقدهایی که به حوزه‌های مختلف از قبیل وضعیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی باز می‌گردد. به نظر می‌رسد بخشی از نقدهای امروز به دلیل دور شدن از فضای سال‌های 92 و 96 انجام می‌گیرد. با فاصله‌گرفتن از رویدادهای گذشته و قرار گرفتن در زمان حال ساده‌تر می‌توان به نقد تصمیم‌گیری‌ها و سیاست‌های دولت پرداخت. نمی‌توان از یاد برد که سال 92، محمدرضا عارف شانس رأی آوری چندانی نداشت، احتمالا مجموع آرای او چیزی در حدود پنج الی شش میلیون رأی می‌شد و در نهایت سکان دولت یازدهم به دست اصول‌گرایان می‌افتاد.

هشت‌ماه مانده تا انتخابات ریاست‌جمهوری 1400 باز هم مانند دوره‌های گذشته صحبت از حضور و عدم حضور کاندیداهای زن به میان آمده است. موضوعی که البته این روزها با جدی مطرح‌ شدن آن از سوی رسانه‌ها، فعالان سیاسی و کارشناسان نگاهی متفاوت‌تر از گذشته به آن شده است و از طرفی سخن‌گوی شورای نگهبان نیز ورود زنان به عرصه این رقابت را بلامانع می‌داند. بسیاری از صاحب‌نظران، عدم حضور زنان در انتخابات ریاست جمهوری دوره‌های گذشته را به نداشتن صلاحیت لازم از سوی زنان ربط می‌دهند و واژه رجل سیاسی را شایسته هیچ‌یک از داوطلبان زن نمی‌دانند؛ در حالی‌که با نگاهی گذرا به سابقه و تجربه زنان در این عرصه ما شاهد نمایندگان، اعضای شورای شهر، فرمانداران و معاونان رئیس‌جمهور زنی هستیم که در تاریخ سیاسی ایران از کارنامه خوبی برخوردارند و در مقابل نیز مردانی هم بودند که بدون داشتن سابقه سیاسی قابل دفاع به انتخابات ریاست جمهوری راه پیدا کرده‌اند.

یک هفته‌ای طول کشید تا بتوانیم قرار مصاحبه را برای ساعت 9 صبح روز شنبه 19 مهر در دفتر مجمع نمایندگان اصفهان هماهنگ کنیم. به دفتر مجمع رسیدیم و به داخل آپارتمانی نسبتا نوساز هدایت شدیم. تمام اسباب و وسایل داخل آپارتمان خلاصه می‌شد در یک فرش با رنگ نوستالژیک قرمز لاکی، یک دست مبل قهوه‌ای رنگ نسبتا قدیمی و یک میز غذاخوری. روی میز عبایی قهوه‌ای‌رنگ و منظم تاخورده و عمامه‌ای سفید به چشم می‌خورد. بعد از چند دقیقه‌ای که به انتظار نشسته بودیم، صدایی شنیده شد و از پسر جوانی که در اتاق حضور داشت خواست عبا و عمامه را با خود ببرد. احمد سالک حالا با همان چهره‌ای که سال‌هاست از او به خاطر داریم و البته با چین‌وچروک‌های بیشتر از سال‌های قبل که او را از نزدیک دیده بودیم، روبه‌رویمان می‌نشیند و با لحنی باطمأنینه از خاطرات قبل و بعد از انقلاب برایمان می‌گوید؛ از روزگاری که در کوچه‌پس‌کوچه‌های اصفهان به دنبال سرنگونی رژیم شاه بود تا امروز که برخلاف ظاهر آرامش، منتقدی ناآرام و صریح برای غیر هم‌فکرانش محسوب می‌شود.