برچسب کومله

شهید بخشی در سال ۱۳۷۱ جهت انجام خدمت مقدس سربازی راهی بوکان شد و سرانجام در ۲ مرداد ۱۳۷۲ به همراه چندتن از هم‌رزمانش، در حال گشت‌زنی بودند که به کمین ضدانقلاب برخورد کردند.

مقاومت تقی که کومله‌ها را به خشم آورده بود باعث شد بعد از اینکه او را به شهادت رساندند یک خشاب تیر در پیشانیش خالی کنند و صورتش متلاشی شود.

شب ۱۱ محرم، کومله‌ها سر برادرم را بریده بودند. همسایه ما خبر شهادت را به مادرم داد.

عبدالله اناری مومن‌آبادی در تاریخ ۶ مهر ۱۳۶۲ در جاده سردشت-مهاباد توسط عناصر گروهک تروریستی کومله به شهادت رسید.

از ظهر گذشته بود. منتظرش بودم، فکر کردم شاید کارش طول کشیده است. غذای بچه‌ها را دادم. عصر شده بود که زنگ در به صدا درآمد. دویدم و در را باز کردم. مادرشوهرم بود. تا من را دید گفت: «عباس رفت!» سکوت کردم. زیر لب گفتم: «بی‌انصاف، چرا بدون خداحافظی رفتی؟!»

مراسم بزرگداشت شهدا در مهاباد برگزار می‌شد و مهدی برای آن مراسم غذا می‌برد. در راه به کمین کومله برخورد کرد و ماشینش توسط نارنجک کومله به آتش کشیده شد. پیکرش به طور کامل سوخته بود. او را از روی پلاکش شناسایی کردیم.

از سپاه به خانه ما آمدند و عکس عباس را خواستند، به یاد صحبت‌های عباس، در آخرین دیدارمان افتادم. بلافاصله گفتم: «عباس شهید شده است؟» گفت: «نه! برای فیش حقوقی عباس‌آقا عکس را می‌خواهیم.»

چون بی‌سیم‌چی بود و رمز را می‌دانست، او را اسیر کردند تا رمز را بفهمند؛ اما او رمز را قورت داد تا مبادا کومله از آن باخبر شود.