برچسب کودکان

مفهوم رفاه کودکان ایران نیازمند تحول است/این‌مفهوم فقط اقتصادی نیست

اگر سیاست‌های رفاهی ایران همچنان بر سنجه‌های سنتی چون درآمد خانوار یا دسترسی به خدمات ابتدایی تمرکز داشته باشند، خطر آن وجود دارد که ابعاد ژرف‌تر فقر کودک ـ چون فقر احساسی، عاطفی، ارتباطی و هویتی ـ نادیده گرفته شوند؛ امری که به تعبیر روان‌شناسان می‌تواند عوارضی طولانی‌مدت بر سلامت روان، رشد اجتماعی و هویت فردی کودک بر جای گذارد.

چهار الگوی مواجهه با کودک در مجالس دینی

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پیش از آغاز ماه محرم، شایسته است نگاهی دوباره به یکی از خلأهای مهم در مجالس دینی بیندازیم؛ جایگاه کودکان. این یادداشت نخستین بخش از مجموعه یادداشت‌هایی است که به بررسی مفهوم، اهداف و شیوه‌های عملی «هیئت کودک» می‌پردازد. در این مسیر می‌کوشیم تا با مرور تجربیات زیسته و نگاه کارشناسان، زمینه‌های عملی برای حضور معنادار کودکان در هیئت‌ها را بررسی کنیم.

چالش‌های والدین کودکان بیش فعال و چند باور غلط درباره این کودکان

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، ژیلا سعیدی به چالش‌های والدین دارای کودک بیش‌فعال اشاره کرد و گفت: والدین این کودکان با چالش‌های زیادی مواجه هستند؛ خستگی روانی یکی از اینهاست و ممکن است در برابر رفتار فرزندشان از کوره در بروند، احساس گناه کنند و در عین حال نگران آینده فرزندشان هستند، حتی قضاوت اطرافیان هم فشار زیادی به والدین وارد می‌کند.

صیانت دیجیتال از کودکان دیگر یک انتخاب نیست/استثمار نوین بهره‌کشیِ داده‌ای

در برخی کشورها، از جمله آلمان و نروژ، مقرراتی وضع شده که انتشار تصویر کودک بدون رضایت او را محدود می‌کند. در ژاپن، پلتفرم‌های بازی آنلاین موظف‌اند داده‌های کاربران خردسال را پس از مدت معین حذف کنند. در اتحادیه اروپا، قانون عمومی حمایت از داده‌ها، سن رضایت دیجیتال را تعیین کرده و شرکت‌ها را به شفاف‌سازی و حذف داده‌های کودکان ملزم کرده است.

چرا تندروهای داخلی از پایان جنگ خوشحال نیستند؟

در روزهایی که نشانه‌های بازگشت تدریجی ثبات به فضای سیاسی و دیپلماتیک کشور بیش از گذشته نمایان شده است، بار دیگر صداهایی از حاشیه سیاست شنیده می‌شود که نه از گفت‌وگو استقبال می‌کنند و نه از کاهش تنش خرسندند. گویی هر زمان که احتمال گشایش در روابط خارجی، کاهش فشارهای اقتصادی یا حرکت به سوی توافقی سیاسی پدیدار می‌شود، بخشی از نیروهای سیاسی که موجودیت خود را در فضای بحران تعریف کرده‌اند، احساس خطر می‌کنند. از همین روست که با افزایش احتمال موفقیت مسیرهای دیپلماتیک، موجی از حملات سیاسی، تخریب چهره‌های میانه‌رو و مخالفت با هرگونه مصالحه ملی شدت می‌گیرد. در هفته‌های اخیر نیز همزمان با افزایش گمانه‌زنی‌ها درباره تحرکات دیپلماتیک و امکان کاهش تنش‌های خارجی، برخی جریان‌های رادیکال سیاسی بار دیگر فعال شده‌اند. جریاناتی که در حساس‌ترین روزهای جنگ و بحران، حضور مؤثر و تعیین‌کننده‌ای در صحنه نداشتند، اما اکنون با احساس نزدیک شدن فضای توافق و گفت‌وگو، به مخالفت‌های گسترده روی آورده‌اند. در ظاهر، این منازعات سیاسی درباره راهبردهای سیاست خارجی، مذاکره یا شیوه مدیریت کشور است؛ اما در واقع مسئله‌ای بسیار عمیق‌تر در پشت این نزاع‌ها نهفته است؛ مسئله‌ای که کمتر درباره آن سخن گفته می‌شود: قربانی اصلی رادیکالیسم سیاسی، کودکان و نسل آینده‌اند. در هر جامعه‌ای، اختلاف نظر سیاسی امری طبیعی و حتی ضروری است. توسعه سیاسی بدون نقد و رقابت امکان‌پذیر نیست. اما آنچه خطرناک است، تبدیل سیاست به میدان دائمی جنگ روانی، بحران‌آفرینی و قطبی‌سازی اجتماعی است. هنگامی که برخی بازیگران سیاسی بقای خود را در استمرار تنش جست‌وجو می‌کنند، در واقع آینده جامعه را گروگان منافع کوتاه‌مدت سیاسی می‌سازند. در چنین شرایطی، نخستین گروهی که آسیب می‌بینند، کودکانی هستند که هیچ نقشی در این رقابت‌ها ندارند.

فریب ملوان زبل؛ اسفناج اصلا منبع آهن نیست!

خطای یک دانشمند در محاسبات، باعث خلق یک گزاره اشتباه دیگر در دنیای شبه علم شد. «اسفناج، منبع غنی آهن است»، خیر اینطور نیست، سال‌ها بعد دانشمندان متوجه شدند که اسفناج نه تنها منبع غنی آهن نیست بلکه بدن ما توانایی جذب قسمت بسیار کمی از همان میزان کم آهن در اسفناج را دارد.

بازی‌های ویدئویی و فرسایش اجتماعی‌شدن کودکان ایران

آنچه مسئله را پیچیده‌تر می‌سازد، تجاری‌شدن گسترده‌ی بازی‌ها است. به گفته‌ی آمار رسمی، در ایران بیش از صد شرکت بازی‌سازی فعال‌اند و گردش مالی این صنعت به ده‌ها هزار میلیارد ریال می‌رسد. این رقم هنگفت، نشان از تأثیر فرهنگی و اقتصادی عظیم این پدیده دارد.