در شرایطی که ایران با شدیدترین بحرانهای آبی تاریخ معاصر خود مواجه است، مصرف بیرویه منابع آبی در بخش کشاورزی و به ویژه نظام سنتی آن، زنگ خطر را برای امنیت آبی کشور به صدا درآورده است.
روزهایی که کشور با بحران جدی کمآبی و بیبرقی مواجه است، وزارت نیرو به عنوان متولی اصلی مدیریت منابع آب و برق، سیاست کاهش فشار آب در شهر تهران و برخی دیگر از کلانشهرها را به عنوان یکی از راهکارهای موقت برای کنترل مصرف آب اجرایی کرده است.
ذخایر سدهای تهران نسبت به روز مشابه سال گذشته افتی ۲۷۷ میلیون مترمکعبی داشته، این درحالی است که سال گذشته هم سال خشکی بوده است و اینمسئله نشاندهنده شدت بالای خشکسالی این روزهای تهران است.
محمد رشیدی درباره قطعی آب و کمبود آب در کشور در پاسخ به اینکه آیا قطعیهای گسترده به منزله جیره بندی آب است، گفت: فعلا که وزارت نیرو این کار را انجام نداده است ولی به نظر میآید بهترین کار این است که مدیریت مصرف توسط مردم صورت گیرد که به سمت جیرهبندی نرویم.
یک نماینده مجلس با اشاره به اینکه مطابق اعلام مسئولان آب و فاضلاب استان تهران، وضعیت خوب نیست و حدودا تا چهل روز آینده در تهران دچار بی آبی یا کم آبی شدید خواهیم بود، افزود: کم کردن فشار آب از تمهیداتی است که اندیشیده شده تا آب به تمامی مناطق برسد، اما باید اساسی فکر شود
در روزهایی که نمودار دما در بسیاری از نقاط کشور رکوردهای تازهای ثبت میکند، نشانههایی از فشار مضاعف بر منابع حیاتی، بهویژه آب، بیش از پیش نمایان شده است.
یک کارشناس حوزه آب میگوید: آمارهای ما نشان میدهد که تا سال ۱۴۲۵ اگر تهران با همین وضعیت سرانه مصرف جلو برود، حدود ۶۰۰ میلیون متر مکعب آب کم خواهد داشت. ما نمیتوانیم هم جمعیت را زیاد کنیم و هم میزان مصرف آن را کاهش ندهیم. رشد جمعیت و رشد مصرف آب باید یک فاصلهای بگیرد؛ در غیر این صورت به نقطهای خواهیم رفت که تهران قابل زیست نخواهد بود.
زنگ خطر وضعیت بحران آب در برخی استان ها، زودتر از پایتخت به صدا در آمد. طبیعتا اگر شرایط به همین وضعیت ادامه پیدا کند و فکری جدی برای حل این معضل اندیشیده نشود، در سال های آتی این بحران در همه نقاط ایران دیده می شود. اما چرا این وضعیت وجود دارد؟