اقتصاد۲۴- بحران آب در ایران، دیگر یک هشدار زیستمحیطی نیست؛ بلکه به مسئلهای حیاتی و چندوجهی بدل شده که ابعاد اقتصادی، اجتماعی و سیاسی آن روزبهروز گستردهتر میشود. در حالی که ایران جزو کشورهای کمآب جهان محسوب میشود، الگوی مصرف و سیاستگذاری منابع آبی در بسیاری از مناطق کشور با واقعیتهای اقلیمی همخوانی ندارد. تهران، بهعنوان پایتخت و پرجمعیتترین شهر کشور، اکنون در مرکز این بحران قرار گرفته است.
رشد بیرویه جمعیت، توسعه نامتوازن شهری، وابستگی به منابع سطحی محدود و بهرهبرداری بیرویه از آبهای زیرزمینی، تهران را در موقعیتی قرار داده که ادامه روند فعلی میتواند زیستپذیری آن را به خطر اندازد. در حالی که بخش کشاورزی در سطح ملی بیش از ۹۰ درصد منابع آبی را مصرف میکند، تمرکز سیاستها همچنان بر صرفهجویی در بخش خانگی است؛ بخشی که سهم اندکی در مصرف دارد. این عدم توازن در سیاستگذاری، نشاندهنده شکاف عمیق میان مدیریت منابع و واقعیتهای مصرف است.
از سوی دیگر، نبود هماهنگی میان نهادهای مسئول، فقدان برنامهریزی منطقهای، و بیتوجهی به اقتصاد آب، موجب شده تا بحران آب نهتنها در تهران، بلکه در بسیاری از نقاط کشور به یک تهدید پایدار تبدیل شود.