برچسب کتاب

گروه اندیشه: دکتر سروش دباغ مطلبی نوشته با عنوان «زمزمه های مخملین» که در سایت دین آنلاین منتشر شده اشت. در معرفی مطلب در سایت دین آنلاین آمده است: ««زمزمه‌های مخملین» سروش دباغ در ادامه مسیری شکل می‌گیرد که نویسنده سال‌هاست در پیوند میان فلسفه، ادبیات، عرفان و تجربه زیسته دنبال می‌کند؛ مسیری که در نوشته‌های پیشین او در دین‌آنلاین نیز با تأملاتی درباره نیایش، تنهایی، رنج، مرگ‌آگاهی و «سلوک اگزیستانسیل» دنبال شده است. اکنون در «زمزمه‌های مخملینِ تابستانی»، دباغ بار دیگر به خلوت خویش بازمی‌گردد و پنج «زمزمه» تازه را پیش روی خواننده می‌گذارد؛ تأملاتی درباره مهربانی با خویشتن و «همدردی با خود»، شرم روان‌شناختی و شرم اگزیستانسیل، نسبت زبان روزمره و زبان شعر، پیوند فلسفه و شعر و سرانجام میل انسان به جاودانگی. این نوشته‌ها، بیش از آنکه مجموعه‌ای از بحث‌های نظری باشند، روایت تداوم یک گفت‌وگوی درونی‌اند؛ گفت‌وگویی که در آن، مفاهیم فلسفی و روان‌شناختی با شعر و ادبیات درهم می‌آمیزند تا تجربه زیسته انسان معاصر و نسبت او با خویشتن، دیگری و هستی را به تماشا بگذارند.دباغ در این بخش تازه، همچنان از «سلوک افقی» سخن می‌گوید؛ از راهی که از خود آغاز می‌شود، در خلوت و تأمل امتداد می‌یابد و شاید در نهایت به «به پیش خود رسیدن» منتهی شود. این مطلب را در ادامه می خوانید: 

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، رضا دستجردی در سرویس دین و اندیشه نوشت: پانزدهمین نشست از دیدارهای نویسندگان و خوانندگان به همت مجله «سیاست‌نامه» و میزبانی خانه هنر نیماژ، به بررسی نسبت «شهروندی و صلح پایدار» در اندیشه ایمانوئل کانت با سخنرانی دکتر امیر مازیار اختصاص یافت. این پژوهشگر فلسفه و عضو هیات علمی دانشگاه هنر تهران، با تحلیل رساله تاریخی ۱۷۹۵ کانت، به تبیین تحول مفهوم صلح از متون کلاسیک (مانند آثار فارابی و ابن‌سینا) تا عصر روشنگری و رساله «صلح پایدار» کانت پرداخت.

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مهتاب دمیرچی در ایبنا نوشت: خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، آگاهی محیط‌زیستی در جهان امروز دیگر یک علاقه تفننی یا دغدغه‌ای حاشیه‌ای نیست، بلکه به ضرورتی حیاتی برای تداوم زندگی سالم جوامع بشری تبدیل شده است. با گسترش شتابان پیامدهای دگرگونی‌های اقلیمی، فرسایش خاک، خشکسالی، بحران منابع آب و آلودگی‌های صنعتی، بیشترین فشار اقتصادی، جسمی و روانی بر دوش جوامع محلی، روستاییان و طبقات فرودست آوار می‌شود؛ گروه‌هایی که کمترین سهم را در تولید آلودگی و بیشترین سهم را در تحمل خسارت‌ها دارند.

گروه اندیشه: به گزارش روابط عمومی خانه اندیشمندان علوم انسانی، هفتاد و چهارمین نشست از سلسله نشست‌های شنبه‌های روان‌شناسی با عنوان «درباره روان‌شناسی انتقادی؛ با نگاهی به کتاب «روان‌شناسی انتقادی» اثر یان پارکر، ترجمه حمیدرضا غریبی، نشر ارجمند» به همت گروه روان‌شناسی خانه اندیشمندان علوم انسانی، شنبه ۱۴ شهریورماه ۱۴۰۵ در بستر اسکای‌روم برگزار شد. حمیدرضا غریبی، پژوهشگر و مترجم حوزه روان‌شناسی انتقادی و اجتماعی در این نشست  به تشریح ضرورت تحول در فضای فکری روان‌شناسی ایران پرداخت و تأکید کرد که روان‌شناسی جریان اصلی به‌دلیل تقلیل‌گرایی اجتماعی و غفلت از مؤلفه‌های بومی، پدیده‌های پیچیده‌ای چون فقر، تورم و بحران‌های شهری را نادیده می‌گیرد. وی با اشاره به نافهمی‌های موجود پیرامون مفهوم نقد در فضای دانشگاهی، روان‌شناسی انتقادی را نه یک روش درمانی یا دستورالعمل ساده، بلکه مکتبی برای پرسشگری از خودِ ساختار دانش روان‌شناسی و تاریخ‌مندی مفاهیم آن دانست. به گفته وی، ادعای خنثی‌بودن روان‌شناسی، ابزار سیاسی و ایدئولوژیک آن را نامرئی می‌کند؛ درحالی‌که مفاهیم بنیادینی مانند «عزت نفس»، «هوش» یا «بهنجاری» در بسترهای تاریخی و روابط قدرت شکل گرفته‌اند. در نهایت، روان‌شناسی انتقادی با رونمایی از این لایه‌های پنهان، مانع از یکدست‌سازی هویت انسان‌ها شده و زمینه‌ساز بازتولید عاملیت و فردیت واقعی در اتاق درمان، سیستم آموزشی و عرصه سیاست‌گذاری اجتماعی می‌شود.