تا چند ماه پیش، بیشتر پروژههای ساختمانی به نیروی کار ارزان اتباع متکی بودند. آنها برای اینکه جای امنی برای درآمد و زندگی داشته باشند با کمترین حقوق و اسکان در ایران مشغول به کار شدند. از نگاه کارفرمای ایرانی نیز پایین بودن دستمزد نیروی انسانی به هر طریق ممکن، موجب سوددهی بیشتر و کاهش هزینه بود، نیروی انسانی که به هزینههای بیمه، مالیات، درمان، پاداشهای آخر سال، سنوات، عیدی و... نیازی ندارد و بالاتر از آن در صورت بروز مشکل و کوتاهی در پرداخت مزد، قوه قضائیه مأمنی برای احقاق حق کارگر نیست. اما پس از جنگ تحمیلی ۱۲روزه و خروج اتباع از کشورمان؛ شغلهایی مثل کارگر ساختمانی، آرماتوربند، سیمانکار، سنگکار و بنا که از کارگر ساده افغانستانی استفاده میشد، تغییر و تحول زیادی در بازار کار بخش مسکن ایجاد کرده است.