مخالفتها با جایگزینی روزهای خاموشی صنایع به جای تعطیلی هفتگی کارگران ادامه دارد و یک فعال کارگری تأکید کرده است که همزمان باید موضوع ترمیم مزد نیز در دستور کار قرار گیرد.
حداقل حقوق کارگر ایرانی به کمتر از صد دلار سقوط کرده؛ روندی فرساینده و بیبرنامه که با شتابِ دهه نود، «دستمزد واقعی» را به پایینترین نقطه ده سال گذشته رسانده است.
رئیس خانه صنعت و معدن خراسان رضوی نگرانی دریافت حقوق و یا تمدید قرارداد را از استرسهای معمول کارگران ایرانی دانست و با انتقاد از این فضا، گفت: یک کارگر در خارج از کشور استرس ارتقای محصول شرکت تولیدی خود را دارد نه استرس بقاء در کار، در حالی که در ایران شرایط کاملا بر عکس است.
دستیار ویژه وزیر صنعت با اشاره به کمبود نیروی انسانی در واحدهای بزرگ صعتی، میگوید: اگر دانش آموختگان دانشگاهها و نیروهای ماهر تمایل به کار در صنایع داشته باشند، واحدهای صنعتی از جذب آنها استقبال میکنند.
قائممقام خانه کارگر میگوید: از دولتی با این ناکارآمدی و لختی که با ۸۰ میلیون جمعیت، ۵ میلیون کارمند دارد، چیزی بیش از این توقع نمیرفت. این یکی از معضلات ماست و برای دولت فرقی هم نمیکند که کارمندانش تعطیل باشند یا خیر. کارمندان در خانه هم بنشینند نه تنها حقوق میگیرند بلکه اضافه کار هم دریافت میکنند.
جنگ زندگی حدود یکمیلیونو ۲۰۰ هزار خانوار کارگری را فلج کرده است؛ یکمیلیونو ۲۰۰ هزار کارگر ساختمان که برخلاف بقیه کارگران مقرری بیمه بیکاری ندارند. آتش جنگ و اکنون بلاتکلیفی آتشبس، ساختوساز را متوقف کرده و کارگران را به خانههایشان فرستاده است.