برچسب کارل مارکس

این کتاب برای هر کسی که می‌خواهد فراتر از شعارهای سیاسی، مکانیسم شکل‌گیری یک ذهن رادیکال را بفهمد، متنی است که باید خوانده شود .«مطالعه‌ای در باب جزم‌اندیشی»، دعوتی است به یک «گفت‌وگوی سخت» با مارکس؛ گفت‌وگویی که نه برای ستایش او، بلکه برای فهم چگونگی تبدیل «اشتیاق بشری» به «جزم ایدئولوژیک» ضروری است.

آرنت، مارکس را در امتدادِ سنتی می‌بیند که از یونان آغاز می‌شود، از مسیحیت و فلسفه مدرسی عبور می‌کند، به هابز و لاک و روسو می‌رسد و در مدرنیته به نقطه‌ای می‌انجامد که «زندگی» و «تولید» به مسئله اصلیِ دولت‌ها تبدیل می‌شود. در چنین نقشه‌ای، مارکس هم ادامه‌دهنده است و هم گسست‌آفرین.

توکویل مثل مارکس به ارجحیت اقتصاد بر سیاست معتقد نبود. او نظام‌ سیاسی را تحلیل می‌کرد و باور داشت یکی از خصیصه‌های نظام دموکراتیک دنبال کردن رفاه مادی است. آرون معتقد است آن‌چه تحلیل توکویل را بر تحلیل مارکس برتری می‌دهد پیش‌بینی درست او در درازمدت بود که بر پایه‌ی احتمالات و نه مانند ماتریالیسم تاریخی بر پایه حکم تقدیر تاریخی صورت گرفته بود.

شرح مختصر : این مقاله با هدف شناسایی اندیشه های اقتصاددانان و فیلسوفان سیاسی بر مبنای جمع بندی از منابع معتبر اقتصاد سیاسی تهیه شده است .اقتصاد سیاسی عبارتست از علم قوانین تولید و توزیع نعمات مادی در مراحل مختلف تکامل جامعه انسانی. به تدریج با رشد جامعه و مناسبات اجتماعی و اقتصادی اهمیت علم اقتصاد نیز بیشتر شد. یک روش مطالعه علمی در مورد پدیده های اجتماعی است. عبارت اقتصاد سیاسی در عمر دراز خود معانی گوناگون بی شماری داشته است در نگاه آدام اسمیت، اقتصاد سیاسی، علم مدیریت منابع کشور برای تولید ثروت است.از دید مارکس، اقتصاد سیاسی به این معناست که مالکیت ابزارهای تولید چگونه بر فرآیندهای تاریخی اثر می گذارد.در بخش بزرگی از سده بیست، واژه اقتصاد سیاسی معانی متناقضی داشته است.گاه به آن در حکم یک حوزه مطالعاتی ( رابطه درونی اقتصاد و سیاست) نگریسته می شده و بعضی وقتها آن را به مثابه یک رویکرد روش شناسانه در نظر می آورده اند.