برچسب پردیس احمدی

دانته با عبور از لایه‌های زیرزمینی جهنم و گذر از تراس‌های کوهستان برزخ با کمک بئاتریس به بهشت برین وارد می‌شود تا با خدا، عیسی مسیح و فرشتگان نزدیکش ملاقات کند.

اساطیر ایران باستان به‌سان بسیاری از تمدن‌های دیگر بر محوریت نیکی و بدی استوار است و داستان‌های اساطیری، رسومات و اعتقادات مردم تماماً بر همین اساس شکل گرفته‌اند. در مقالات قبلی داستان کلی خلقت و دوازده هزار سال آفرینش را مورد بررسی قرار دادیم که در آن نیز شاهد همین ایده کلی نیکی در مقابل بدی، نور در مقابل تاریکی، راستی و درستی در مقابل دروغ و بدسگالی هستیم.

در ابتدای آشنایی با اساطیر ایرانی با آفرینش هستی از دید ایرانیان باستان آشنا شدیم. دانستیم که برای نبرد با اهریمن، اهورامزدا به آفرینش ارتشی از ایزدان پرداخت که امشاسپندان از مهم‌ترین آنان بودند اما ایزدان دیگری نیز وجود داشتند که به شکل عناصر طبیعی و مفاهیمی انتزاعی مورد ستایش ایرانیان واقع می‌شدند که مهم‌ترین آنان عبارتند از:

در آخرین مقاله از مجموعه مقالات مربوط به اساطیر ایران باستان به بررسی تصورات ایرانیان درباره دنیایی می‌پردازیم که پس از مرگ جسم مادی بدان سفر خواهیم کرد. براساس اعتقادات ایرانیان باستان پایان کار جهان هستی شامل دو بخش می‌شود: 1. پایان زندگی فرد با فرا رسیدن مرگ و 2. پایان جهان هستی که پیش‌تر به بررسی آن در آخرین چهارهزار سال خلقت پرداختیم.

مجموعه اشعار بهشت از دست‌رفته که به دلیل برقراری ارتباط بیشتر با خواننده فارسی‌زبان به "بهشت گمشده" ترجمه شده است، اثر جان میلتون شاعر بزرگ انگلیسی است که به روایت داستان شورش شیطان، اخراجش از میان فرشتگان، نقشه‌چینی او برای گمراه کردن موجودات تازه خلق شده پروردگار (آدم و حوا) و بیرون راندن آنها از بهشت برین می‌پردازد.

سوار بر بال‌های زرین سیمرغ در سرزمینی وسیع و رمزآلود فرود می‌آییم که مهد تمدنی عظیم با داستان‌های اساطیری و افسانه‌ای غنی است؛ سرزمین چین.

در مقاله پیشین به تصور چینیان باستان درباره منشاء هستی و شکل‌گیری خلقت، و قرارگیری طاق آسمان بر روی چهار ستون استوار پرداختیم. این طرز تفکر که تشابه زیادی به تصور مصریان باستان از آفرینش هستی دارد به نظر می‌رسد از طریق بازرگانان و یا سربازان ارتش، از مصر باستان به تمدن چین رسیده باشد.

اولین امپراطورهای سرزمین انسان‌های فانی خدایانی بودند که از بهشت به زمین می‌آمدند. یکی از آنها فو سی (Fu Xi) همسر و برادر خدای خالق و مادر انسان‌ها یعنی نی‌کوآ بود.