برچسب پردیس احمدی

در بسیاری از فرهنگ‌های بومی در مناطق مختلف کره زمین عدد سیزده عددی نحس و بد یُمن است که وجود آن بدشانسی و اتفاقات بدی را به همراه خواهد داشت. از دوران باستان و تمدن‌های اولیه، صور فلکی، ماه‌های سال و حتا تعداد فرشتگان درگاه پروردگار را به عدد دوازده نسبت می‌دادند و اعتقاد داشتند که عدد دوازده عددی کامل است و از این روی عدد سیزده که دقیقاً پس از دوازده می‌آید را عددی نحس و نفرین شده می‌دانستند.

دانته آلیگیری، بزرگ‌ترین نویسنده ایتالیایی اثری خلق کرده که از لحاظ ویژگی‌های حماسی و بار ادبی با شاهنامه ایرانیان مقایسه شده و یکی از مهم‌ترین آثاری است که تماماً به زبان ایتالیایی نوشته شده و مشابه شاهنامه فردوسی نقش مهمی در حفظ و زنده‌ کردن زبان کشور ایفا کرده است.

در داستان سیاوش دانستیم که او از ازدواج با جریره، دختر پیران ویسه که مشاور ارشد و وزیر افراسیاب بود و علاقه‌ زیادی به سیاوش داشت، یک پسر به نام فرود و از ازدواج با شاهزاده فرنگیس، دختر افراسیاب، صاحب پسری به نام خسرو شد که سیاوش هرگز فرصتی نیافت تا فرزند خود را ملاقات کند چرا که به دلیل بدگویی و کینه‌ورزی گرسیوز به دستور افراسیاب و به ناحق پیش از تولد پسرش کشته شد، اما او به فرنگیس وصیت کرده بود که نام فرزندشان را خسرو بگذارد تا به عنوان جانشین کاووس لقب "کی" به او برسد.

در مقاله هفته گذشته گفتیم که کی‌خسرو قصد سفری به قله البرز می‌کند و از همراهانش می‌خواهد که او را تنها بگذارند و در برف و کولاک به شکل مشکوکی ناپدید می‌شود، اما پیش از این‌که به این سفر برود لهراسب را به عنوان جانشین خود معرفی می‌کند.

در دوره پایانی و سه هزار سال چهارم خلقت اساطیر ایرانی گشتاسپ حاکم ایران می‌شود که با حمایت از زرتشت به او اجازه می‌دهد آیین پرستش اهورامزدا را در سراسر ایران تبلیغ کند. از همین روی می‌بینیم که گشتاسپ چهره‌ای مثبت و گاه روحانی در منابع دینی اساطیر ایرانی هم‌چون اوستا دارد اما از طرفی چهره او و پدرش در شاهنامه فردوسی متفاوت و گاه منفی است. چرا که گشتاسپ در شاهنامه، شاهزاده‌ای مغرور و لجوج توصیف می‌شود که پس از سپری کردن ماجراهایی بسیار حاکم ایران شده و با همسرش کتایون (دختر قیصر روم) به ایران بازمی‌گردد.

در ابتدای دومین بخش کمدی الهی دانته، دانته و ورجیل که با بالا آمدن از هیبت شیطان از اعماق زمین، جهنم هولناک دانته، خارج شده‌اند، در کنار ساحل رودخانه‌ای در حال تماشای طلوع خورشید هستند که قایقی به آنها نزدیک می‌شود. این قایق مشابه قایقی است که برای ورود به طبقه دوم جهنم سوارش شدند با این تفاوت که روح‌های سوار بر این قایق با آرامش و در حال خواندن سرود در انتظار رسیدن به مقصد و بالا رفتن از کوهستان برزخ هستند. این ارواح باید با عبور از طبقات (تراس‌های) مختلف این کوهستان خود را از گناهان پاک کرده تا لایق ورود به بهشت شوند. دانته و ورجیل سوار بر همین قایق در نهایت به دروازه‌های برزخ می‌رسند.

این عصر که به نام "عصر وحی دینی" نیز شناخته می‌شود آخرین دوران از عمر هستی طبق اساطیر ایران به شمار می‌رود. با گذشت سه هزار سال از یورش اهریمن به گیتی، سپس عصر فَرِشگَرد (دوره بازسازی و به کمال رسیدن جهان) اتفاق می‌افتد و با پایان این دوره (که همان سه هزار سال سوم عمر هستی محسوب می‌شود) وارد عصر پایانی و آغاز سه هزار سال چهارم اساطیر ایران می‌شویم.

داستان اساطیر ایران همواره درباره نبرد میان خیر و شر، نور و تاریکی، سگال بد و نیک است. با گذشت 9 هزار سال از خلقت هستی توسط اهورامزدا، در کنار هم شاهد خلقت عالم مینویی و امشاسپندان، حمله اهریمن، به خواب رفتن او، خلق جهان مادی و بیدار شدن دوباره اهریمن و خلق دیو‌ها بودیم که با حمله ارتش دیوها به جهان مادی، اهریمن و سربازانش در زمین زندانی شدند و بر آفرینش پاک اهورامزدا تاریکی و شر وارد شد.