برچسب هوش هیجانی

شرح مختصر : تحقيق حاضر به بررسي مقايسة هوش هيجاني گروهي كه با جنس مخالف رابطه دوستي دارند و گروه فاقد اين ارتباط، در افراد مجرد (دختر و پسر) 17 ـ 39 ساله شهر تهران مي پردازد. براي اين پژوهش، كه در آن از آزمون هوش هيجاني بار ـ ان استفاده شده است، تعداد 120 نفر از افراد مجرد (60 نفر دختر و 60 نفر پسر) شهر تهران، به روش تصادفي انتخاب شده اند. پس از جمع آوري پرسشنامه ها، داده هاي كمي با استفاده از روش آماري T براي گروه هاي مستقل مورد آزمون قرار گرفتند. نتايج مهم اين پژوهش: حاكي از آن است كه بين ميانگين نمرات دو گروه (داراي رابطه و بدون رابطه دوستي) در متغير هاي حل مسئله، خود شكوفايي، واقع گرايي، خوش بيني، عزّت نفس، كنترل تكانش، انعطاف پذيري، خود ابرازي و هوش هيجاني كلي تفاوت معني دار وجود دارد، و در اين موارد، تفاوت به نفع گروهي است كه با جنس مخالف رابطه ندارند. در ساير متغيرها تفاوتي بين دو گروه وجود ندارد

شرح مختصر : بطور کلی تعاریف متعددی را که توسط روان شناسان برای هوش ارائه شده است، می‌توان به سه گروه تربیتی (تحصیلی) ، تحلیلی و کاربردی تفسیم کرد. به اعتقاد روانشناسان تربیتی ، هوش کیفیتی است که مسبب موفقیت تحصیلی می‌شود و از این رو یک نوع استعداد تحصیلی به شمار می‌رود. آنها برای توجیه این اعتقاد اشاره می‌کنند که کودکان باهوش نمره‌های بهتری در دروس خود می‌گیرند و پیشرفت تحصیلی چشم گیری نسبت به کودکان کم هوش دارند. مخالفان این دیدگاه معتقدند کیفیت هوش را نمی‌توان به نمره‌ها و پیشرفت تحصیلی محدود کرد، زیرا موفقیت در مشاغل و نوع کاری که فرد قادر به انجام آن است و به گونه کلی پیشرفت در بیشتر موقعیتهای زندگی بستگی به میزان هوش دارد. بنابه اعتقاد نظریه پردازان تحلیلی ، هوش توانایی استفاده از پدیده‌های رمزی و یا قدرت و رفتار موثر و یا سازگاری با موقعیتهای جدید و تازه و یا تشخیص حالات و کیفیات محیط است. شاید بهترین تعریف تحلیلی هوش به وسیله « دیوید وکسلر » ، روان شناس امریکایی ، پیشنهاد شده باشد که بیان می‌کند: هوش یعنی تفکر عاقلانه ، عمل منطقی و رفتار موثر در محیط.