برچسب هوشنگ ابتهاج

آیا سادگی زبانی هوشنگ ابتهاج، یک نقطه ضعف ادبی است یا نوعی «سادگی هنرمندانه» در تراز حافظ؟ و آیا گرایش‌های سیاسی یک شاعر می‌تواند بر ارزش ادبی آثار او سایه بیندازد؟ مسعود جعفری جزی، عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در این گفت‌وگو به بررسی جایگاه متمایز سایه در چشم‌انداز غزل معاصر می‌پردازد. او با تحلیل تقابل فرمال ابتهاج با شهریار و منزوی و بررسی پیوند هنر و سیاست، تبیین می‌کند که چگونه «جوهره هنر»، فارغ از جنجال‌های گذرا و تلاطم‌های سیاسی، صدای سایه را در آینده‌های دور ماندگار خواهد کرد.

این تصویر سیاه‌وسفید، فراتر از یک عکس ساده، برشی از تاریخِ رفاقت و کلمه است؛ جوانیِ دو غول ادبیات، احمد شاملو و هوشنگ ابتهاج، که دوشادوش هم گواهی بر روزگار شکوهِ شعر پارسی شده‌اند. امروز چهار سال از نوزدهم مرداد ۱۴۰۱ می‌گذرد؛ روزی که «سایه» از میان ما رفت تا در حافظه‌ی جمعی یک ملت ابدی شود. او که با «ارغوان»ش غم‌هایمان را سرود و با غزل‌هایش پلی میان سنت و نوگرایی زد، هنوز هم با طنین صدایش در گوش زمان زنده است.

گزارشی از زندگی هنری و فرهنگی حسین علیزاده

نگاهی به مجله چلچراغ، شماره ۸۷۲ – به سان رود که در نشیب دره سر به سنگ می‌زند