برچسب هدایت واحدی

فیلم Uncharted ادامه دهنده مسیری است که تا پیش از این اغلب آثار سینمایی اقتباسی از هنر هشتم راه را برای آن آسفالت کرده بودند؛ یک فیلم ویدیوگیمی که هر فریمش حکم چاقو کندی را دارد که با بی‌رحمی تمام یکی از بهترین فرنچایز‌های بازی‌های ویدویی را به ساده‌ترین شکل ممکن در مقابل مخاطبان سینما سر می‌برد. با ویجیاتو و نقد فیلم Uncharted همراه باشید.

فیلم «همه‌چیز همه‌جا به یک‌باره» باری دیگر بهمان یادآوری می‌کند چقدر احمق و حقیر هستیم. این مساله هر چقدر که می‌تواند توهین‌آمیز و دردناک باشد در عوض به ما در درک بهتر زندگی و کنار آمدن با مفهوم پیچیده‌ای که هر روز در تلاش برای هضمش دست و پا می‌زنیم کمک می‌کند؛ یک اثر کمدی اکشن که بیش از سرگرمی صرف پیش می‌رود. در ادامه با ویجیاتو و نقد فیلم Everything Everywhere All at Once همراه باشید.

فیلم جدید نیکولاس کیج یک کمدی اکشن متفاوت به سبک گانزو است که جایی در پس تمام ارجاعاتش به آثار قبلی این هنرپیشه در واقع از جادوی هانتر تامپسون کبیر برای شکل‌دهی به روایتی واقعی اما غیر دقیق الهام می‌گیرد؛ به همین اندازه بی‌پروا و بسیار دوست‌داشتنی. با ویجیاتو و نقد فیلم The Unbearable Weight of Massive Talent همراه باشید.

فیلم اسپایدرهد فرمولی را روی ژانر ثریلر امتحان می‌کند که تا پیش از آن «کلبه‌ای در جنگل» به نتیجه دیوانه‌وارش بر طیف گسترده‌‌ای از انواع وحشت دست یافته بود؛ گردآوری کلیشه‌ها و دست‌وپا کردن مجالی برای به سخره گرفتن آن‌ها. با ویجیاتو و نقد فیلم Spiderhead همراه باشید.

جدیدترین ساخته اسکات دریکسون گرچه به لحاظ تکنیک و سینماتوگرافی مستقیم ما را به دهه هفتاد میلادی، نوجوانان دوچرخه‌سوار و وحشت دوران کودکی پرتاب می‌کند اما مشکلاتی همچون عدم ارائه مناسب فرم و محتوا کاری ‌می‌کند تا The Black Phone فراتر از یک تجربه ظاهری مجذوب‌کننده پیش نرود. با ویجیاتو و نقد فیلم The Black Phone «تلفن سیاه» همراه باشید.

تاپ گان ماوریک با تکیه بر چیزی که تا پیش از این توسط تونی اسکات خلق شده بود دنباله‌ای را هدف می‌گیرد که بیش از اینکه ادامه دهنده راه فیلم قبلی باشد حکم تجدید دیدار با یکی از خاطره‌انگیزترین اکشن‌های دهه ۸۰ به شمار می‌رود؛ بلاک باستری که به تیر و طایفه‌هایش در سینمای امروزی گوشزد می‌کند چقدر راه را اشتباه رفته‌اند. با ویجیاتو و نقد فیلم Top Gun: Maverick همراه باشید.
«دنباله» دقیقا همان وحشتی است که در پی فروش معرکه یک فیلم و با چپاندن میان شعارهایی همچون گسترش دنیا، قصه، ماجراجویی‌های فلان شخصیت و هزاران نوید دیگر از سوی کمپانی و استودیوها شنیده، بر سرتیتر اخبار خودنمایی کرده و در دل آن‌هایی که گذر سینما از قدیم تا به امروز را زیر نظر داشته‌اند، هراس می‌اندازد. اینجا در رابطه با دنباله‌های غیرضروری می‌گوییم. آن‌هایی که تازه پس از موفقیت‌های فیلم اول، برنامه‌ریزی می‌شوند، هدفی جز سودآوری ندارند. خلاقیت، دقت و وسواس به خرج نمی‌دهند و در نهایت لای دنده‌های غیرقابل انکار چرخ زمان تن به نابودی می‌دهند.

«استخوان‌ها و همه‌چیز» که آن را به عنوان جدیدترین عنوان سینمایی لوکا گوادانینو؛ کارگردان خوش‌ذوق ایتالیایی می‌شناسیم اثری اقتباسی است که راه متفاوتی را در مقایسه با منبع اصلی‌اش طی می‌کند. گوادانینو با ساخت این اثر سعی دارد عشق و وحشت را در کنار هم به ایستگاه مشترکی برساند. مسیر ناهمواری که گرچه نمی‌توان از آن به عنوان بهترین فیلم کارنامه او یاد کرد اما همچنان یک تجربه پر از شگفتی محسوب می‌شود. با ویجیاتو و نقد فیلم Bones and All همراه باشید.

فیلم The Menu به همان اندازه که شکم جیره‌خواران ژانر رمز و راز و معمایی را پر و کاری می‌کند که از لب و لوچه‌شان آب راه بیافتد، به همان اندازه هم عده‌ای از سینمادوستان را تا لحظات پایانی (مخصوصا ثانیه‌ی آخر) به مرضِ گرسنگی مهلک مبتلا و کاری می‌کند روده‌ی بزرگ‌شان، کوچیکه را با اشتهای اژدهاگونه‌ای ببلعد. همین شد که در ویجیاتو تصمیم گرفتیم تا مطلبی را تحت عنوان تحلیل پایان بندی The Menu آماده و سعی کنیم تا به وسیله‌ی آن گره از معماهای فیلم بگشاییم. آقای ادیتور نکند اینجا هم باید اسپویل و فاش شدن خط داستانی را هشدار دهیم؟