اگر با کارنامهی هنری جیمز گری آشنا باشید احتمالا میدانید آثار او همیشه درگیری خاصی با ژانر درام دارند. فرقی نمیکند فیلمی با محوریت ماجراجویی مثل «شهر گمشدهی زی» را کارگردانی کرده باشد یا برد پیت را بیرون از سیاره زمین و در فضایی بیانتها (به سوی ستارگان) دنبال کند. چیزی که گری با تمام وجود آن را در فیلمهایش میگنجاند، «درام» است. ژانری که انتظار میرود حال در Armageddon Time به پختگی قابل قبولی رسیده باشد و کارگردان بتواند آن را قابل لمس به تصویر بکشد اما حیف که اینگونه نیست. با ویجیاتو و نقد فیلم Armageddon Time همراه باشید.