مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
پس از وفات سلیمان(ع) پادشاه و پیامبر مقتدر بنی اسرائیل، حکومت آنان در این سرزمین به دو قسمت تبدیل شد: سرزمین جنوبی که سرزمین یهودا نامیده می شد با پایتختی اورشلیم و سرزمین شمالی با پایتختی نابلس. کلمه "صهیون" نیز نام کوهی است در شرق قدس که داود(ع) بر آن چیرگی یافته و قصر خود را بر آن بنا کرد.
در عهد عتیق گفته میشود کوروش در نخستین سال حکومتش فرمانی مکتوب را صادر کرد: این گفته کوروش پادشاه پارسیان است؛ خداوندِ آسمان، همه سرزمین های زمین را به من بخشیده و مرا سفارش کرده مَعبَدی (هیکلی) را در اورشلیم بنا کنم.
دیری نگذشت که خشایارشا گرفتار سرپنجه سرنوشت شد؛ ناوگان ایران در عبور از میان شهر کاستانیا و ساحل سپیاس گرفتار توفان سهمگینی گردید و بالغ بر 400 ناو جنگی و تعداد بیشماری از کشتی تدارکات و حمل احشام و آذوقه از بین رفت بهطوری که اینفاجعه به نفع آمینوکلس سردار ماگنزی تمام شد؛ زیرا خشکی اطراف سیپیاس زیر سلطه او بود.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین ، یادداشتی که از نظرتان می گذرد مروری است بر مهمترین عناصر هویت و تاریخ ایران. این مطلب که در خبرگزاری ایبنا تهیه شده در باره اندیشه های دکتر ناصر تکمیل همایون جامعهشناس و تاریخنگار ایرانی و استاد پژوهشکده تاریخ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است.
گروه اندیشه: کاظم موسوی بجنوردی رئیس مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی در نکوهش موهومات و مهملات رئیس جمهور آمریکا، یادداشتی نوشته در روزنامه ایران. او در این یادداشت تاکید می کند وعده متوهمانه بازگرداندن ایران به «عصر حجر»، بیش از آن که هراسی در دلِ وارثان یکی از کهنترین تمدنهای بشری برانگیزد، نشانه جهلِ عمیق مدعیان نسبت به حقیقتِ «ایرانزمین» است. در حالی که توحش قرن بیستیکمی، زیرساختها و بیمارستانها را نشانه گرفته، تاریخ گواهی میدهد که این بوموبر همواره پناهگاه اندیشه، هنر و مردمسالاری بوده است؛ سرزمینی که مجلدات تاریخش از کلِ عمرِ تقویمیِ مهاجمان فراتر میرود.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دینواندیشه ایبنا، رضا دستجردی نوشت: چانهزنی بر سر گذشته؛ باستانشناسی، ملیگرایی و دیپلماسی در خاورمیانه ۱۹۱۹-۱۹۴۱» نوشته جمیز ف. گود استاد بازنشسته تاریخ در دانشگاه ایالتی گراند ولی و مدیر سابق برنامه مطالعات خاورمیانه این دانشگاه، با ترجمه مارال لطیفی، از تازههای انتشارات شیرازه کتاب ما است که در بهمن ۱۴۰۴ به بازار کتاب آمد.
گروه اندیشه: «ایران بزرگترین ققنوس تاریخ است»، عنوان دل نوشته ای است از یک باستان شناس برای خاک و آبی که هزاران سال ایستاده. این مطلب روایتگر واکاوی عمیق و حسی یک باستانشناس از جانسختی و استمرار تمدنی ایران در برابر تندبادهای تاریخ است. نویسنده با لمس لایههای خاک، از تپه حسنلو تا ستونهای تختجمشید، استدلال میکند که ایران نه یک «سالشمار»، بلکه «نبضی زنده» است که بارها تا مرز نابودی رفته، اما هرگز زانو نزده است. او با اشاره به تاکتیکهای دفاعی اشکانیان و مهندسی ساسانیان، الگوی تاریخی ایران را «انتخابِ بودن» و «ققنوسوار برخاستن از لایههای سوخته» توصیف میکند. از منظر باستانشناسی، ایران تمدنی «دفاعمحور» است که راز بقای آن در ترکیبِ انعطافپذیریِ ساختاری با اصالتِ ریشهها نهفته است؛ خاکی که حافظهاش به فرزندان خود درسِ ایستادگی در برابر آشوبهای معاصر را میآموزد و اطمینان میدهد که این سرزمینِ زخمی، همچنان استوار خواهد ماند. شاید دیوار تاریخی گرگان در این باره مثال خوبی باشد. این دل نوشته را که توسط دکتر مصطفی ده پهلوان دانشیار گروه باستان شناسی دانشگاه تهران نوشته و در کانال خانه اندیشمندان علوم انسانی منتشر شده، در ادامه می خوانید: