برچسب هخامنشیان

یک راه تازه به تخت جمشید باز می‌شود

داریوش اول، پادشاه هخامنشی زمانی که تخت جمشید را بنا کرد، دروازه‌ای برای ورود به این شهر ساخت که در زمان خشایارشا بسته شد؛ بخش مهمی از شهر پارسه که ناشناخته مانده و در دوره‌هایی از تاریخ به فراموشی سپرده شد و اینک قرار است این راه دوباره بازسازی و در دسترس بازدیدکنندگان و گردشگران قرار گیرد.

یک موجود عجیب از دوران هخامنشی

در محوطه تاریخی تخت جمشید، روی سر ستون‌ها، موجودی افسانه‌ای با سر یک پرنده، گوش‌هایی شبیه اسب و تنی به شکل شیر دیده می‌شود که «گریفین» یا «شیردال» نام دارد؛ مرغ اسطوره‌ای دنیای باستان که واضح‌ترین نقش آن، همان «هما» نشان هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران است.

جادوی قاشق هخامنشی

عکسی از قاشق نقره‌ای هخامنشی با قدمت ۲۴۰۰ سال در شبکه‌های اجتماعی به همراه این خبر که «قاشق دزدیده‌شده از ایران در حراجی کریستیز فروخته شد»، می‌چرخد. معلوم نیست منشأ این قاشق کجا و خریدار آن که بوده، اما کریستیز این قاشق پررمز و راز را حدود ۱۲ سال پیش فروخته است.

با توافق متفاوت می شویم؛ عبور از پیله ایدئولوژی به پارادایم تمدنی / اعتبار ایران امروز با پیش از جنگ قابل مقایسه نیست / توافق با ما چه خواهدکرد؟

 گروه اندیشه: رضا دستجردی سرویس دین‌واندیشه ایبنا گفت و گویی انجام داده با دکتر فیاض زاهد در باره کتاب «تاریخ یک همسایگی: روابط ایران و عراق در گذر زمان». کتاب که در اصل، رساله دکتری روشنک ماسوری است، بر پایه گستره‌ای از منابع دست‌ اول استوار شده است و بی‌آن‌که در دام نظریه‌پردازی‌های شتاب‌زده یا داوری‌های ایدئولوژیک گرفتار آید، تاریخ را نه ابزاری برای پاسخ‌های فوری، که بستری برای فهم عمیق‌تر از تصمیم‌ها و کشمکش‌های معاصر می‌نهد. زاهد معتقد است ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی و تمدنی منحصربه‌فردش، همواره در طول تاریخ (از باستان و صفویه تا پهلوی و جمهوری اسلامی) تمایل به بسط قدرت و اعمال هژمونی منطقه‌ای داشته و هر حکومت دیگری نیز بر سر کار بیاید، همین الگو را تکرار خواهد کرد.او با نقد نگاه صرفاً امنیتی به دیپلماسی همسایگی و غفلت از شناخت عمیق فرهنگی و زبانی کشورهای پیرامونی، سیاست‌های ایران در قبال عراق، لبنان و سوریه را ارزیابی می‌کند. زاهد با اشاره به تحولات پس از جنگ‌های اخیر و فرآیند تعیین جانشینی و تثبیت رهبری سوم، استدلال می‌کند که جمهوری اسلامی به دلیل جبر تاریخ و فرسایش ظرفیت‌های ایدئولوژیک سنتی، ناگزیر به ورود به یک پارادایم جدیدِ حکمرانی است. این الگوی نوین بر سه رکن اقتدار سیاسی، تقویت هویت ملی و زبان فارسی، و بازبینی راهبردهای امنیتی استوار خواهد بود؛ رویکردی که در آن نگرش ایرانی-تمدنی بر پوسته‌های ایدئولوژیک گذشته غلبه خواهد کرد. این گفت و گو را در ادامه می خوانید: