برچسب نقد فیلم

تماشای سریال‌هایی که در پلتفرم‌های نمایش خانگی ساخته و پخش می‌شوند تبدیل به یکی از سرگرمی‌های اصلی خانواده‌های ایرانی شده است. عامه‌ی مردم خواستار تماشای قصه‌ هستند. قصه‌هایی که یا آنقدر به قصه‌ی زندگی خودشان نزدیک باشد که احساس کنند قهرمان فیلم نسخه‌ای از خودشان است بر روی پرده، و بتوانند بر او دل بسوزانند و یا برایش هورا بکشند و یا آنقدر دور از  قصه‌ی زندگی خودشان باشد که با کنجکاوی، هیجان و شگفتی داستان فیلم را دنبال کنند.  در هر حال  مشتاق تماشا هستند تا چند ساعتی از روزمرگی خلاص شوند.  

اگر علاقه‌مند به سریال‌های عاشقانه تاریخی یا خواننده رمان‌هایی چون غرور و تعصب و مادام بواری باشید، بدون شک تا به حال یک بار نام سریال بریجرتون (Bridgerton) را شنیده‌اید. سریالی خوش رنگ و لعاب با لباس‌های اشرافی و فضای قدیمی که در طول سه فصل پخش خود از نتفلیکس، مخاطبان بی‌شماری برای خود دست و پا کرده است. در این مطلب به معرفی و نقد سریال بریجرتون می‌پردازیم و بررسی می‌کنیم که آیا این سریال ارزش تماشا کردن دارد یا نه.

زخم کاری سریالی سه فصلی است که توسط پلتفرم فیلیمو ساخته و پخش شده‌است. تهیه‌کننده‌ی این سریال  محمدرضا تخت کشیان و کارگردانی آن را  محمد حسین مهدویان به عهده داشته‌است. تیم نویسندگان این سریال سه فصلی عبارتند از میلاد اکبر نژاد، محسن جعفرزاده میلاد نجفی و اعظم بهروز .

بازگشت به سیاهی (Back to Black) اثر کارگردان زن انگلیسی سم تیلور جانسون و محصول سال 2024، تنها یک سوال را مطرح می‌کند، همان سوالی که طرفداران ایمی واینهاوس می‌پرسند و جمله‌ای از آهنگ من و آقای جونز این هنرمند هم است: این چه جنجالی است؟ ایمی واینهاوس سوپراستار و خواننده پرحاشیه فقط یکی از هزاران دختر عشق موسیقی بود؛ متواضع، جذاب و شوخ‌طبع. اما وقتی این دختر معمولی دهانش را باز و شروع به خواندن کرد، همه با صدایی باورنکردنی و روح انگیز مواجه شدند. فیلم بازگشت به سیاهی سال‌های بین موفقیت آلبوم فرانک ایمی واینهاوس در سال 2003 که با الهام از فرانک سیناترا، خواننده محبوب آن روزهای ایمی و موفقیت افسانه‌ای آلبوم اصلی فیلم یعنی بازگشت به سیاهی را در سال 2006 به تصویر می‌کشد. اما اگر انتظار دارید درباره شخص ایمی یا حتی ایمی موسیقی‌دان اطلاعاتی کسب کنید، انتظارات خود را پایین بیاورید.

فیلم سینمایی مست عشق بعد از یک انتظار طولانی، بعد از گذشتن از حاشیه‌های فراوان و بعد از خبرهای ضد و نقیض بالاخره  بر پرده سینما ظاهر شد و دوستداران آثار حسن فتحی، علاقه‌مندان به شخصیت‌های عرفانی این مرز و بوم و طرفداران بازیگران حرفه‌ای و خوش چهره‌ی ایرانی و ترک را به سینما کشاند. سینمایی «مست عشق» هنوز هم بر پرده‌ی سینماهای سراسر کشور در حال پخش است و انتظار می‌رود که تا مدتها برپرده بماند زیرا یک فیلم متفاوت است.

Platonic یا همان عشق افلاطونی، از جمله سریال‌های خوش‌ساخت سال گذشته پلتفرم اپل تی‌وی بود. این سریال که از حضور بازیگرانی چون رز بیرن و سث روگن برخوردار بود، علی‌رغم انتظار چندان دیده نشد و حالا ساخت فصل دوم آن در هاله‌ای از ابهام است. در این مطلب به معرفی و نقد سریال Platonic می‌پردازیم و بررسی می‌کنیم که آیا عشق افلاطونی ارزش دیدن را دارد یا نه. با ما همراه باشید.

با نگاهی به ادبیات هزاره، می‌توان گفت که شاید نیهیلیسم به ذات خود بخشی از چیزی است، که اکنون هستیم. در نقطه‌ای از زندگی، ترس در پوست و گوشت ما نفوذ می‌کند، راه خود را به استخوان‌هایمان پیدا می‌کند و جریان خون ما را مسموم می‌کند. و اکنون اندوه، باری است که باید به دوش بکشیم. بزرگسالان غمگین هستند، و افرادی که دیر شکوفا می‌شوند یا همان دیرشکفته‌ها از آن احساسات به شیوه‌های خاص، واقعی و وحشتناک استفاده می‌کنند. فیلم دیرشکفته‌ها این سوژه را بسط و پرورش می‌دهد. باوجوداینکه هیچ چیز جدیدی درباره فیلم‌هایی که به این سوژه می‌پردازند، وجود ندارد؛ اما فیلمنامه آنا گرین‌فیلد که توسط کارگردان لیزا استین ساخته شده‌است، کمی متفاوت است و تماشای آن لطف خودش را دارد. دیرشکفته‌ها می‌گوید که والدین بیمار، همسران سابق، حوادثی که زندگی را تغییر می‌دهد، یا مشکلات مالی، یا مشکلاتی که با دوستانتان دارید، هیچکدام هرگز متوقف نمی‌شوند. و هیچ کس واقعا شما را برای هیچ یک از آنها آماده نمی‌کند. دیرشکفته‌ها یک داستان بی‌رحمانه اما صادقانه درباره رویارویی با شرایط اجتناب‌ناپذیر پیری است.