برچسب نقد فیلم

نقد فیلم Obsession | وقتی سایه‌ی آرزوهایت دنبالت می‌کند!

همه ما انسان‌ها در طول زندگی بارها چیزهای مختلف را دیوانه‌وار آرزو کردیم؛ چیزهایی که بعضی از آن‌ها رسیدنی بود و می‌توانستیم با تلاش بیشتر به آن چیزی که آرزویش را داریم برسیم. اما در این میان، چیزهایی هم بوده که از اراده و اختیار ما خارج بوده، اما ما آن را آرزو کردیم و برای اینکه به چنین آرزوهایی برسیم باید اراده دیگران را به نفع خود دستکاری کنیم. فیلم Obsession خلاقانه‌ترین تصویر از آرزوی نشدنی یک نوجوان است که می‌خواهد دختری که به او علاقه دارد را عاشق خود کند؛ در نتیجه طی یک شرایطی، اراده آن شخص دچار اختلال می‌شود و گویا شخصیت جدیدی خلق می‌شود که عاشقانه پسر را می‌پرستد.

نقد فیلم Backrooms | از ردیت تا پرده سینما

ایده‌های بزرگ، معمولا اینطوری نیستند که نویسنده بشیند و با هدف ساختن ایده فکر کند و ایده را یک روزه بنویسند؛ گاهی بعضی ایده‌ها از یک گفت و گوی بی‌ربط، دیدن عکس العمل یک شخص در موقعیتی خاص و حتی از یک اظهار نظر در شبکه‌های اجتماعی به وجود می‌آیند. ایده اصلی و پلات کلی فیلم Backrooms از یک پست در شبکه اجتماعی ردیت شکل گرفت. فیلم نه از طریق تبلیغات گسترده، بلکه از دل یک حس مشترک میان میلیون‌ها نفر متولد شد؛ حسی که توضیح دادنش کار ساده‌ای نیست اما به‌راحتی قابل درک است. Backrooms تصویری است از فضایی بی‌انتها، غریب و آشنا که انگار از گوشه‌ای فراموش‌شده از واقعیت جدا شده است. حالا این ایده که سال‌ها در فضای اینترنت رشد کرده، به پرده سینما آمده تا نشان دهد آیا می‌تواند فراتر از یک کابوس جمعی اینترنتی عمل کند یا نه. با نقد فیلم Backrooms همراه ویجیاتو بمانید.

از سگ ۲۵۰ دلاری تا فرار از کد هیز؛ کالبدشکافی شاهکار هاوارد هاکس در عصر پاستوریزه هالیوود

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از خانه‌ی هنرمندان ایران، دانیال هاشمی‌پور در نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «بزرگ کردن بچه» با اشاره به ریشه‌های شکل‌گیری کمدی در تاریخ سینما گفت: ژانر کمدی تقریبا همزمان با تولد سینما شکل گرفت و نمونه‌های اولیه آن را می‌توان در فیلم‌های کوتاه برادران لومیر دید؛ آثاری که بیش از هر چیز بر موقعیت‌های فیزیکی و شوخی‌های بدنی تکیه داشتند. به گفته او، این الگو بعدها در سینمای صامت و در آثار فیلمسازانی چون چارلی چاپلین و باستر کیتون ادامه پیدا کرد، چرا که در غیاب دیالوگ، امکان خلق شوخی کلامی وجود نداشت و بار اصلی خنده بر دوش موقعیت و حرکت بود. او ادامه داد: با ورود صدا به سینما در اواخر دهه 1920 و تثبیت فیلم ناطق در دهه 1930، شکل تازه‌ای از کمدی در سینمای آمریکا پدیدار شد که از آن با عنوان کمدی اسکروبال یاد می‌شود؛ جریانی که هاوارد هاکس یکی از چهره‌های مهم آن به شمار می‌رود. هاشمی‌پور یکی از ویژگی‌های اصلی این‌گونه را ریتم بسیار تند دیالوگ‌ها دانست و گفت: سرعت گفت‌وگوها در این فیلم‌ها به اندازه‌ای بالاست که گاه دیالوگ‌ها روی هم می‌افتند و تماشاگر به سختی می‌تواند همه جزئیات را دنبال کند.

«باشو، غریبه‌ای کوچک» فیلمی کاملا گفت‌وگومند و ضد جنگ است

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی خانه سینما، در ابتدای این نشست میثم یزدی عضو هیات علمی گروه سینما و نمایش دانشکده هنرو معماری دانشگاه آزاد با اشاره به موضوع گفت‌وگومندی و مفاهیم وابسته گفت: گفت‌وگومندی وضعیتی بنیادین است که در آن هر گفته در نسبت با گفته‌های پیشین و در انتظار پاسخ‌های آینده شکل می‌گیرد. در واقع معنا نه در ذهن گوینده و نه در ذهن شنونده بلکه در مرز میان آگاهی‌ها زاده می‌شود. همچنین ضد تک‌گویی‌گرایی یعنی صدایی که خود را تنها حقیقت ممکن می‌داند و صدای دیگری را به موضوع فرو می‌کاهد. از این روجامعه و سینما نیازمند رویکرد چندصدایی به معنای هم‌زیستیِ آگاهی‌های مستقل و با حقوق برابردر یک اثر است؛از این منظر صدای مؤلف وحتی شخصیتهای یک داستان یا فیلم فقط یکی از صداهاست، نه داورِ نهایی.

سلامت از دریچه دوربین سینمای کوتاه

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از خانه‌ی هنرمندان ایران، در یازدهمین برنامه‌ی «سینماسلامت» در سینماتک خانه‌ی هنرمندان ایران فیلم‌های کوتاه «حدود سیزده کیلوگرم» ساخته مهدی برزکی، «جوجه رنگی» ساخته فرید حاجی، «مورچه» ساخته فرهاد شنتیایی و «اسب در خاطرش می‌دوید» ساخته هادی معنوی‌پور به نمایش درآمد.

اکران و نقد «روز افشاگری» در خانه‌ هنرمندان ایران

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، پس از نمایش فیلم ۱۴۰ دقیقه‌ای «روز افشاگری» (۲۰۲۶) ساخته‌ استیون اسپیلبرگ، نشست نقد و بررسی آن با حضور نیما عباسپور (فیلمساز و منتقد سینما) برگزار می‌شود.

نقد فیلم روز افشاگری (Disclosure Day) | ترکیب دوباره اسپیلبرگ و موجودات فضایی

استیون اسپیلبرگ بعد از مدت‌ها دوباره به پرده سینما بازگشته و دوباره بعد از سال‌ها بیگانه‌ها را هم همراه خود آورده است. Disclosure Day فیلمی است که دقیقا همان ترکیب فانتزی با تاکید روی احساسات روزمره را نشان می‌دهد که امضای اسپیلبرگ به‌حساب می‌آید؛ اما سوالی که فیلم پیش می‌کشد این است: وقتی پرسش‌ها بزرگ‌اند، آیا جواب‌ها هم به همان اندازه قانع‌کننده‌اند؟