این کتاب، که نخستین ترجمه فارسی آثار ژیزل سَپیرو محسوب می شود، با ارائۀ یک چارچوب نظری مستحکم، بر مطالعات موردی دقیقی متکی است که به ما امکان درک چگونگی تبدیل گفتار به عمل را میدهد تا به این پرسش پاسخ دهیم که جوامع چگونه میتوانند اَشکال گفتمانی زیانآور را تنظیم و کنترل نموده و یا در این راه شکست را پذیرا باشند.
بر اساس آنچه مطالب کتاب نشان میدهد، میتوان روایت کتاب را «انقلابی که هرگز رخ نداد» دانست، به مثابه انقلاب سوسیالیستی که جریانهای مختلف چپ، با روایتهای متفاوت، در افق تاریخی خود قرار داده بودند.
«آخرین شب رئیس» نوشته یاسمینا خضرا (نام ادبی محمد مولسهول)، که نخستینبار در سال ۲۰۱۵ به زبان فرانسوی با عنوان La Dernière Nuit du Raïs منتشر شد و همان سال با ترجمه جولیان ایوانز به انگلیسی درآمد.
مراسم رونمایی و نقد و بررسی کتاب «همیشه ناصرالدین شاه» نوشته بیژن شکرریز، در گالری ثالث برگزار میشود.
بهگفته مترجم: « استفاده از طنز برای رسیدن به تغییرات سیاسی کار سادهای نیست و انتقال پیام از این طریق میتواند دشوار باشد. با اینحال، برخی از اشکال اقدامات طنزآمیز با نمایش عمومی، میتواند در تضعیف قدرت نقش داشته باشند، اگرچه غالباً تأثیرات آنها نه فوری و بلاواسطه، بلکه بلندمدت و ماندگار است.»
میراث روششناختیِ مارک بلوخ حصارهای صلبِ میان رشتههای متنوع علوم انسانی را فرو ریخت و راه را برای تکامل تاریخنگاریِ مدرن به دست نسل دوم، بهویژه فرناند برودل، هموار ساخت.
بهگفته روشنک ماسوری: «هدف این کتاب نه ارائه راهحل مستقیم برای روابط دو کشور بوده و نه ساختن یا آزمودن نظریهای درباره جنگ و صلح؛ بلکه تلاش شده با کنار هم قرار دادن عناصر تاریخی، سیاسی و اجتماعی، مطالعهای دقیقتر و عمیقتر از ماهیت و پویایی روابط ایران و عراق ارائه شود.»
«ذهن جباران» کتابی درباره گذشته نیست؛ کتابی درباره اکنون و شاید آینده است. اثری که خواننده را وادار میکند پس از بستن آخرین صفحه، همچنان به این پرسش فکر کند: آیا جباران تاریخ فقط در کاخهای گذشته زندگی میکردند یا هنوز هم میتوان ردپای آنان را در جهان امروز دید؟
