برچسب نرگس رضایی

در حالی که سخنگوی دولت وعده داده است که تعیین‌تکلیف برنامه‌های احیای زاینده‌رود پس از نشست شورای عالی آب انجام می‌شود، این پرسش جدی‌تر از همیشه مطرح است که چرا مسئله‌ای با مصوبات صریح و اسناد کارشناسی متعدد، هنوز محتاج نشست و وعده است؟!

مدت زمانی نسبتا طولانی است که در اصفهان، واژه‌هایی مانند بمب ساعتی فاضلاب، ضرب‌العجل ۴۵ روزه آب یا اصفهان تا ده سال آینده بلعیده می‌شود، نقل زبان مسئولان وتیتر رسانه ها شده‌اند. هر بحران زیست‌محیطی یا شهری، موجی از هشدارها و تهدیدها را به همراه می‌آورد، موجی که معمولاً پیش از هر تغییر واقعی، فروکش می‌کند. آیا این هشدارها، نقش بیدارباش دارند یا به تدریج به نوعی عادت به هیاهو تبدیل شده‌اند؟

هوای اصفهان بیش از یک ماه است در وضعیت ناسالم قرار دارد. شاخص ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون در اغلب روزها از حد مجاز فراتر رفته و در مقاطعی به بالای ۱۵۰ واحد رسیده است. با وجود تداوم این وضعیت، هنوز منشأ دقیق آلودگی از سوی هیچ نهادی به‌صورت رسمی اعلام نشده است.

بحران آب در فلات مرکزی ایران دیگر مسئله‌ای منطقه‌ای نیست؛ چالشی ملی است که حیات اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی چندین استان را به هم پیوند می‌دهد. طرح انتقال آب از رودخانۀ ماربر در پادنای سمیرم با عنوان ماندگان یا سامانۀ شهید رئیسی در هفته‌های اخیر به کانون توجه کارشناسی، رسانه‌ای و اجتماعی تبدیل شده است. با این حال، ده روز پس از برگزاری جلسۀ کلیدی در نهادریاست‌جمهوری، هنوز هیچ اطلاع‌رسانی رسمی از نتایج آن صورت نگرفته است.