برچسب موکب

حالا چندمین سالی است که اربعین و پیاده‌روی‌های چندکیلومتری‌اش با عشاقی چندمیلیونی نقل محافل است. از محافل خانوادگی و دوستانه گرفته تا قاره‌های دوری که زیاد هم‌ چنین همبستگی‌های مذهبی به مذاقشان خوش نمی‌آید.

شاید برگزاری مراسم اربعین برای سرور و سالار شهیدان، امام حسین (ع) برای بازبینی و تحلیل واقعه عاشورا و زنده نگاه‌داشتن آن معمول شده است تا با روشن‌بینی و قدرت تحلیل واقعه عاشورا بررسی و تشریح شود …

با نوای «هلابیکم یا زواری» مردان عرب، راهش را به‌ طرف موکب‌های کنار جاده کج می‌کند. با چشم دنبال جایی برای نشستن می‌گردد.

چشم‌هایش زلال‌اند؛ آن‌قدر که دلت می‌خواهد ساعت‌ها در آن غرق شوی. زبانش را تا جایی که بی‌بی یادم داده می‌فهمم.

پیاده‌روی اربعین مکان نمی‌شناسد، چون امام حسین (ع) محدودیت مکانی ندارد. او در هر زمان و زمینی حضور دارد، چرا که شبیه به ما محدود نیست.

حالا که اربعین 1446 هم سپری شد بد نیست به یکی از ظهورات نوین آن بپردازیم. درچندسال گذشته یکی از مفاهیم و پدیده‌های جدیدی که وارد فرهنگ ایرانی شده و به‌کرات هم مورداستفاده قرار گرفته، «موکب» است.

فرض کن راهی‌ات کنند بدون اینکه از قبل کوله‌بارت را بسته باشی. فقط از یک تماس تلفنی آغاز شد سفر اربعین امسال؛ اما این بار تنها زیارت هدف نبود.

عمود ۸۳۳، موکب نداء الاقصی. قدم‌های خسته‌شان را می‌بینم که روی صندلی پلاستیکی آرام می‌گیرند. زن و مرد، بزرگ و کوچک، چشمان بی‌رمقشان را دوخته‌اند به تریبون روبه‌رویشان. عبدالله میکروفن در دست می‌گیرد.