مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
در محله باطان زینبیه، بعضی کوچهها فقط مسیر عبور آدمها نیستند؛ گاهی خودشان بخشی از یک خاطرهاند. کوچه ابوریحان، کوچه ۱۱ و بنبست ۳۱، امروز نام مردی را بر خود دارند که روزگاری از همین حوالی گذشته، در همین محله بزرگ شده و میان مردم زندگی کرده است.
گاهی یک زندگی، پیش از آنکه فرصت کند قد بکشد، در چند قاب کوتاه خلاصه میشود؛ چند دیدار، چند خاطره، یک عقد و رؤیای ساختن خانهای که قرار بود پر از صدای خنده باشد.
از بلوار شفق وارد کوی کوه نور میشویم و سراغ پاتوق کتاب مسجد امام علی(ع) را میگیریم. نور چراغ نئونی که روی شیشه سکوریت پاتوق روشن است، نام «پاتوق کتاب آیه» را به رهگذران یادآوری میکند. اینجا کتابها فقط روی قفسهها چیده نشده؛ انگار بخشی از فضای اینجا شده است.
بعضی آدمها وقتی میروند، خانه فقط از صدای قدمهایشان خالی نمیشود؛ انگار بخشی از نشاط، خنده و حتی هوای خانه را با خود میبرند.
گاهی یک محله، تنها مجموعهای از خانهها و خیابانها نیست؛ پشت بعضی از پنجرههایش، سالها تجربه، هنر و خاطره جریان دارد. حسین پودزر، هنرمند نقاش محله شفق، یکی از همین چهرههاست.
خیابان جامی یکی از خیابانهای فرعی منطقه یک شهرداری اصفهان است که حدود ششهزارو ۸۰۰ نفر جمعیت را در خود جای داده. شهرداری اصفهان این محل را به نام بزرگترین دانشمند و شاعر ایران در قرن نهم هجریقمری نامگذاری کرده است.
از چهارباغ پایین که وارد خیابان جامی شویم، ابتدای خیابان سنگفرش شده و این امر، نوعی یادآوری برای تاریخیبودن این محله است؛ یادآور روزهای پرشور و هیجان قبل از پیروزی انقلاب و اولین حکومت نظامی و ماجرای تحصن منزل آیتالله خادمی.
در دنیای مدرن امروزی، شاید مطالعه تاریخ گذشته مکانها و محلهها کاری غیرضروری باشد، ولی واقعیت این است که تاریخ هر مکان بهعنوان آیینهای برای گذشته عمل میکند و هویت یک جامعه به تاریخ و فرهنگ آن وابسته است.