ویلاسازی در شالیزارها؛ کابوس برنجکاران گیلانی
عطر شالیزارهای گیلان تو را به بهشت میبرد ولی در سالهای اخیر رشد قارچگونه ویلاهای رنگارنگ، همچون وصلهای ناجور این زیبایی را خدشهدار کرده است.
عطر شالیزارهای گیلان تو را به بهشت میبرد ولی در سالهای اخیر رشد قارچگونه ویلاهای رنگارنگ، همچون وصلهای ناجور این زیبایی را خدشهدار کرده است.
حیاط قدیمیو چشمنواز دانشگاه با آن کاجهای سوزنی برگی که به آسمان قد کشیدهاند، خلوتتر از همیشه است. سرمای ملایم آبانماه بر درهای چوبی و هلالی و دیــوارهــای کاهگلی نــشســتــه. گویی پاییز «کرونایی» بر ساختمان چهارصد ساله دانشگاه هنر اصفهان نیز سایه انداخته و خبری از برگزاری کلاسهای حضوری و شور و شوق دانشجویان در آن نیست؛ ساختمان قدیمی که یادگاری از عهد صفوی و متعلق به «مارتا پیترز» است و حالا به مکانی برای آموزش رشتههای مختلف هنری بدل شده. قرار گفتوگو با دکتر رضا نصر اصفهانی، رئیس دانشگاه هنر اصفهان نیز در اتاق ریاست همین ساختمان گذاشته شده است؛ سالنی بزرگ و زیبا که سقف و دیوار آن مزین به نقش و نگارهایی باقی مانده از دوران شاه عباس و تلفیقی از المانهای اسلامیو ارمنی است.
این سازه عظیم که در میان مردم محلی با نام «زونتیک» (چتر) شناخته می شود، در خیابان بوهدان خملنیتسکی شهر نووسیبیرسک روسیه قرار دارد. اسکلت فلزی آن، پره ها، میله و دسته خمیده یک چتر عصایی سنتی را بازآفرینی کرده و یک ورودی معمولی را به اثری شاخص در طراحی شهری تبدیل کرده است.
این اثر که حدود سال 1900 برای خانه ای به سبک التقاطی ساخته شد، با ترکیبی کاملا متقارن، نقش های روان گیاهی، رنگ های درخشان و یکی از شناخته شده ترین نمادهای الهام گرفته از طبیعت در معماری آرت نووو را در کنار هم قرار داده است. معماری التقاطی سبکی از معماری است که از ترکیب شدن عناصر موجود در شیوه های مختلف معماری شکل گرفته است. این سبک از اروپا منشاء گرفته است. تاریخچه آن به قرن نوزدهم میلادی و به سالهای 1760 تا 1840 بر میگردد. دورانی که مصادف با انقلاب صنعتی نیز است.