دنیای اقتصاد - نیلوفر ادیبنیا: معماری غرب سدههاست که با مقوله «رنگ» پیوندی دشوار و پرتنش دارد. در روزگاری که زندگی روزمره به مدد مد، عکاسی، تبلیغات و رسانههای دیجیتال بیش از هر زمان دیگری آکنده از سرزندگی و رنگ شده، کالبد فیزیکی شهرهای مدرن مسیری وارونه پیموده است. مجتمعهای مسکونی نوظهور در تسخیر طیفهای خاموش خاکستری و بژ درآمدهاند، خودروها غالبا با رنگهای خنثی عرضه میشوند و فضاهای شهری نیز جلوههای زندهای را که روزگاری هویتبخش آنها بود، وانهادهاند. به این ترتیب، درست در لحظهای که جهان تصاویر و محصولات پیرامون ما رنگینتر میشود، رنگ بهتدریج از پیکره محیطهای انسانساخت رخت برمیبندد.
