برچسب مطالعات فرهنگی

 گروه اندیشه: سبحان کیانی در صفحه اندیشه روزنامه اعتماد با انتشار گزارشی از میزگرد راجع به کتاب «افول و سقوط شاهنشاهی ساسانی»، ابعاد این تحول مهم در تاریخ ایران را به بررسی بنشیند. کیانی در مقدمه گزارش خود آورده است:« در تاریخ ایران، دوره‌هایی هستند که نه فقط یک سلسله، بلکه یک «تصویر از قدرت، هویت و آرمان» را شکل می‌دهند. ساسانیان از همین جنس‌اند؛ واپسین امپراتوری بزرگ ایران پیش از اسلام که در فاصله‌ای بیش از چهار قرن، مفهوم دولت متمرکز، شکوه شاهنشاهی و پیوند دین و سیاست را به اوج رساند و سپس، با همان شتابی که اوج گرفته بود، فروپاشید. کتابی که این گزارش به آن می‌پردازد، صرفاً روایت یک سلسله نیست؛ بلکه کالبدشکافی چرخه‌ای تاریخی است که در آن قدرت‌زاده می‌شود، تثبیت می‌گردد و در نهایت، زیر بار تناقض‌های درونی و فشارهای بیرونی از هم می‌گسلد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، «جهاد اقتصادی: چیستی، اهداف و الزامات جهاد اقتصادی» از جمله آثاری است که از سوی مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی و با هدف گردآوری و دسته‌بندی موضوعی بیانات آیت‌الله خامنه‌ای منتشر شده است. کتاب در ۹ فصل، در امتداد نام‌گذاری‌های سالانه رهبر انقلاب، از «نوآوری و شکوفایی» و «اصلاح الگوی مصرف» گرفته تا «همت مضاعف، کار مضاعف»، «جهاد اقتصادی» و «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» تدوین شده است تا چارچوبی نسبتاً منسجم از دیدگاه‌های اقتصادی ایشان در اختیار مخاطبان قرار دهد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایرنا، «ایرانیان جنگ را چگونه می‌بینند؟»؛ این پرسشی است که در عین اهمیت‌داشتنش، کمتر به آن پرداخته می‌شود. این غفلت، برای ایرانیان به این دلیل بوده که سال‌ها و چندان نیازی به طرح آن احساس نکرده‌اند و برای طرف آمریکایی-صهیونیستی نیز از آنجایی نشئت می‌گیرد، که پاسخ آن، در منطق تحلیلی‌شان نمی‌گنجد.

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا،‌ موضوع «هویت ملی» از جمله مباحث مطرح‌شده در علوم اجتماعی و سیاسی است. هویت ملی به دلیل نقش تعیین‌کننده‌ای که در حوزه‌های مختلف زندگی بشری دارد، از مفاهیم اساسی مشروعیت‌دهنده به نظم سیاسی-اجتماعی و عاملی مهم در ایجاد وحدت و همبستگی ملی و شکل‌گیری روح جمعی یک ملت است، به طوری که آن ملت را از دیگر ملت‌ها متمایز می‌سازد.

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین،  نویسنده این یادداشت مدعی است نهاد قدرت و دانش سیاست در ایران پس از پیروزی انقلاب به‌رغم مسئولیت اخلاقی، نهادی، حرفه‌ای و علمی بیش از آنکه مروج جامعه‌پذیری صلح در مناسبات انسانی، اجتماعی، محلی، منطقه‌ای و بین‌المللی و نیز در سطوح علمی و دانشگاهی باشد، متأثر از فضای سیاسی-ایدئولوژیک در ایران این دوران و نیز به دلیل بن‌مایه‌های ذهنی و پایگاه اجتماعی و فرهنگی رهبران نظام جدید خود یک طرف دعوا شده است؛ به طوری که هم نهاد قدرت و جریانات سیاسی اصلی حاکم و هم نهاد رسمی دانش سیاست که از مجاری شورای انقلاب فرهنگی و وزارت علوم رسمیت می‌یابند، مروج جامعه‌پذیری ناصلح شده‌اند و به صور مختلف خشونت آشکار و نهانی را در روح و فکر جامعه ملی و جامعه علمی علوم سیاسی کشور وارد کرده‌اند که در طول چهار دهه اخیر کم‌وبیش این مسیر پیگیری می‌شود.