برچسب مصطفی ملکیان

محمد قوچانی: عبدالکریم سروش همچنان نسخه قناعت و پاکسازی دانشگاه می‌پیچد | او تسلیم موج نئومارکسیسم شده است | سروش به زبان چپ سخن می‌گوید و نظام بازار آزاد رقابتی را با برچسب کاپیتالیسم توضیح می‌دهد



اقتصادنیوز: اینک عبدالکریم سروش بازگشته است. در قامت شیخ روشنفکری دینی و پیر طریقت سروشیه که از یاد برده است که نخستین فردی که به این پیکر ایدئولوژی تبر زد خود او بود که از علی شریعتی عبور کرد. اما اکنون نه‌تنها از علی شریعتی دفاع می‌کند و می‌گوید «تا امروز هم آن بدگمانی‌ها را نسبت به شریعتی ندارم»، بلکه در پاسخ منتقدان علی شریعتی که همین نقش او را در آمیختن اسلام و مارکسیسم نقد می‌کنند برمی‌آشوبد و بر اقتصاددانی نجیب که برای توصیف تقلب علمی شریعتی کلمه‌ای بهتر نیافته است، بدتر از آن کلمه توهین می‌کند.

فانوسِ دریایی

محمد صادقی نوشت:‌ ملکیان توضیح می‌دهد که با توجه به اینکه مردم‌سالاری، بهترین نظام سیاسی و حکومتی است که بشر به آن دست یافته و بر مبنای تصمیم‌گیری‌های جمعی و رای مردم شکل می‌گیرد، خالی از نقص نیست. او پیوند معنویت با مردم‌سالاری را بهترین راه برای جبران کمبودها و نارسایی‌های مردم‌سالاری دانسته تا بر اساس آن بتوان از عیب‌ها و نقص‌های قابل تحقق و قابل پیش‌بینی جلوگیری کرد.

روایت مصطفی ملکیان در باره کودکی و نوجوانی اش / سه کنج دیوار بهترین پناهگاه برای اندیشیدن / من آدم شب هستم

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، سرویس دین‌واندیشه ایبنا، گفت و گو با مصطفی ملکیان را منتشر کرده است. ایبنا در مقدمه این گفت و گو نوشته است: «امسال، هفتادمین سال‌روز تولد مصطفی ملکیان پژوهشگر فلسفه، مترجم و نویسنده است. وی بخش عمده پژوهش‌های خود را به فلسفه اخلاق، فلسفه دین، اگزیستانسیالیسم و نظایر آن اختصاص داده، نیز به ترجمه آثار سترگی از فلاسفه معاصر غرب همت گماشته، که از آن جمله است تامس نیگل، چارلز تیلور و ردولف آلرس، همچنین تألیف و ترجمه در باب اندیشمندانی چون اسپینوزا، جیمز، ویتگنشتاین و نظایر آن. اما گذشته از این صبغه علمی و پژوهشی، ملکیان روی دیگری هم دارد که نیک می‌توان آن را از لابه‌لای احوال وی در کودکی و نوجوانی جست. اخیراً محمد صادقی روزنامه‌نگار در برنامه اینترنتی «مجال گفت‌وگو» با مصطفی ملکیان به گفت‌وگو نشسته است که متن آن از نظر می‌گذرد.متن پیش رو، متن کامل، و دربردارنده بخشی جاافتاده در برنامه اینترنتی نیز هست.» 

کودکی بی‌کودکی

به‌گفته ملکیان: «گذشته‌ام در یک حالت مالیخولیایی یعنی سودایی-مزاجی-غم‌زدگی می‌گذشت، نه اینکه لزوماً به این معنا باشد که محیط خانوادگی ما محیطی بود که بچه‌ها در آن غم‌زده بار آیند، ولی به‌خاطر سنخ روانی من، همیشه وقتی کودکی‌ام را تصور می‌کنم، گوشه یک اتاق، کنج یک زاویه نشسته بودم، یک حالت مالیخولیایی در من بود»