مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
در دوره مشروطیت، شعرا و نویسندگان اصفهانی متعددی به نگارش آثار مختلفی در زمینههای سیاسی، تاریخی، جغرافیایی، ادبی، فقهی و فلسفی پرداختند، به طوری که اصفهان را میتوان یکی از پیشتازان قلم در عصر مشروطه دانست.
مورخ قبل از ورود به فرآیند تحقیق، باید دادههای درستی را جمعآوری کرده باشد، یعنی جامعنگر باشد و همه داشتههای تاریخی را درباره موضوع در نظر بگیرد. چون تحلیل تاریخ، براساس دادهها صورت میگیرد. حال وقتی همه دادهها را مدنظر قرار داد، باید تلاش کند تا جهتگیری و علایق شخصی را کنار بگذارد و تحلیل درست و عقلایی از واقعه ارائه کند
مشروطهپژوهان حتی در قامت مذمتگران شهید آیتالله شیخفضلالله نوری اذعان داشتهاند که او پیش و بیش از هر کس جوهره سکولاریستی این رویداد را شناخت و به همگان درباره آن هشدار داد. او در میان عالمان معاصر در زمره آنان است که علاج واقعه پیش از وقوع کرد و به انتظار عوارض مهلک آن ننشست. با این همه زمانه و جماعت با او همراه نبودند و بسا عناصر و جریانات سالها پس از شهادت به حقانیتش پی بردند
زندگی مجاهدانه اجداد سیدروحالله و شهادت دو تن از آنان یعنی «سید دین علی شاه» و «سید مصطفی» و نابسامانی وضع حکومت و جامعه و حوادث دوران تولد و نوجوانی او - که مقارن با دوران بحرانی جنگ جهانی اول بود- در تکوین شخصیت و اندیشه و رفتار سیاسی و اجتماعی وی نقش بهسزایی داشت و چنان در تار و پود فکری وی رسوخ یافته بود که او را مستعد چارهاندیشی برای دفاع همهجانبه از مستضعفین و مردم مظلوم و اصلاح و تغییر وضع موجود کرد
شیخ محمدمهدی شریف کاشانی پس از ثبت جزئیات ترور آیتالله سیدعبدالله بهبهانی، به تحلیل شرایط آن روز میپردازد. از نظر وی وضعیت سیاسی و اجتماعی دوران مشروطه دوم با زمان استبداد تفاوتی ندارد. چه در آن مقطع، شاه مالک الرقاب بوده و اکنون داعیهداران مشروطیت! از این گذشته نزاعهای مشروطه خواهان نیز آنها را از نظر مردم انداخته است. او در اینباره اذعان دارد که این عده «مقام مشروطیت را در نظر عامه، موهون کردهاند»
مظفرالدین شاه قبل از هر چیز هویت خود را از فرزند ناصرالدین شاه بودن میگیرد. اما فرزند ناصرالدین شاه بودن یعنی چه؟ ناصرالدین شاه مردی با دو پا در گلِ فرورفته میان سنت و مدرنیسم، عیاش و در همان حال فهیم، جمعِ دورویی و ریاکاری و لَشبودگی دربار، دارای مقداری طبعِ شاعری و روشنفکری و حتی هنری، و در عین حال خودبرتربین و بیجنبه؛ و اگر ناصرالدینشاه را بشناسیم، چیزی از خودِ ایران عهد ناصری را هم شناختهایم.
در نیمه اول قرن چهاردهم هجری اساتید بزرگ و برجستهای در حوزههای علمیه جهان تشیع مطرح بودند