برچسب «مدرسه

انگاری همین دیروز بود؛ سیزده‌چهارده سال پیش را می‌گویم که سر کلاس دوم دبیرستان، معلم شیمی زیرلایه‌ها و اوربیتال‌های پرشده و نشده را روی تابلو می‌نوشت و ما جزوه‌نویسی می‌کردیم.

پرسش زیر را برای امتحانک کلاسی دانش‌آموزان هشتم داده بودم …

روزنامه اصفهان زیبا هُلم داد سمت مدیرنویسیِ جدی. از ده‌یازده شهریور که شوخی‌شوخی شنیدم که رو به من گفتند: «مدیر مدرسه محبی می‌شی؟» و با پوزخند جوابشان را دادم که «نه بابا! چه‌خبره… زوده هنوز»، شروع کردم به نوشتن همین حرف‌ها. درواقع روزانه‌نویسی می‌کردم.

بعدِ سلامِ نماز مغرب، دراز کشیدم توی تاریکی نمازخانه مدرسه.

«مدارس در تمام مقاطع تعطیل شدند»؛ این پیامی است که در سال‌های اخیر در ماه‌های آذر و دی بارها با آن مواجه شده‌ایم؛ مدارسی که در گذشته با کمتر از نیم متر برف هم تعطیل نمی‌شدند، حالا با هر تغییر دمایی تعطیل می‌شوند.

داستان، همان داستان پیشین است. گفتن از مجموعه‌ها، گروه‌ها و کانونی‌های فرهنگی اصفهانی که هرکدام در گوشه و کناری کاری را به دست گرفته‌اند؛ فعالیت‌هایی که شاید به‌اندازه اقدامات دولتی و نهادهای رسمی دیده نمی‌شود؛ ولی درصورتی‌که مبتنی بر اصول و معیارهای صحیح باشد و درصورتی‌که یک عده جوان مخلص پای‌کارش باشند، به همان اندازه که نه، شاید حتی بیشتر هم تأثیرگذار خواهد بود.