برچسب محیط زیست

در میان همه خبرهای دردناک از محیط‌زیست و حیات‌وحش، اما یک موضوع طی سال‌های اخیر مرهمی بر آشفتگی محیط‌زیست در استان بوده است. «جمعیت حیات‌وحش چه در مناطق چهارگانه محیط‌زیست و چه در مناطق آزاد روند رو به رشدی را طی می‌کند». آن‌طور که محمد صادقی، فعال برجسته حیات‌وحش، می‌گوید: جمعیت‌های حیات‌وحش چه در ایران و چه در استان اصفهان نوسان‌های زیادی را طی کرده است؛ اما در استان اصفهان رشد خوبی داشته که نتیجه حفاظت خوب بوده است. 

نزدیک به دو سه سالی است که نمایشگرهای آلودگی هوا در سه میدان احمدآباد، بزرگمهر و دروازه تهران در خاموشی کامل به‌سر می‌برند. برخی شایعات حکایت از آن داشتند که این دستگاه‌ها به‌عمد خراب‌شده‌اند؛ اما معاون فنی اداره‌کل محیط‌زیست استان اصفهان در گفت‌وگوی دو سال پیش خود اعلام کرده بود که «خاموشی برخی تابلوهای نمایشگر میزان آلایندگی هوا در میادین شهر به دلیل کمبود اعتبارات است و شایعات مبنی‌بر خرابی عمدی ایستگاه‌های پایش هوا صحت ندارند». حالا دو سال از این مصاحبه می‌گذرد و خبرنگار اصفهان زیبا در گفت‌وگو با رئیس امور آزمایشگاه‌های حفاظت محیط‌زیست استان اصفهان دریافته است که «مشکل کمبود اعتبار همچنان پایدار است و توطئه اعتبارات علیه هوای ناپایدار اصفهان برقرار!»

شهر اصفهان هنوز آلودگی هوای تابستانه را پشت سر نگذاشته، باید به پیشواز زودهنگام غول آلوده در آسمان خاکستری شهر فیروزه‌ای در فصل پاییز برود. گویا این آلودگی دیگر فصلی نیست، سالیانه شده و حتی شیوع کرونا نیز نتوانسته اندکی از حجم آن بکاهد. به نظر می‌رسد با وجود موقعیت خاص جغرافیای اصفهان که نیمه‌بیابانی است و آن را در همسایگی کویر و شانزده کانون فرسایش بادی تاکنون زنده بداشته، دست عواملی مانند آلاینده‌های انسان‌ساز در کار است. آلاینده‌هایی که به گفته مدیر کل مدیریت‌بحران استانداری اصفهان «بیش از 90درصد آلودگی هوای استان را تشکیل می‌دهند.» اما با وجود تدوین برنامه‌های جامع برای مبارزه با این معضل، هوا بس ناجوانمردانه آلوده است؛ تا آنجا که مدیر کل هواشناسی استان به تازگی اعلام کرده: «با توجه به ضعیف‌بودن فعالیت سامانه‌های بارشی و كاهش فراوانی گذر سامانه‌ها از روی استان، بارش كمتر از نرمال، پایداری نسبی جو در تراز میانی و نفوذ توده‌های هوای به‌نسبت سرد در سطح زمین ازسمت شمال‌شرق، شرایط برای افزایش پتانسیل آلودگی هوا در كلان‌شهر اصفهان و مناطق صنعتی در پاییز1399 مهیا شده است.»

متأسفانه یکی از بدترین پدیده‌های دهه‌های اخیر و توسعه زندگی شهرنشینی، مشکل سگ‌های ولگرد است؛ سگ‌هایی که در خیابان‌ها و جاده‌ها رهاشده و زندگی سختی دارند. مشکل این سگ‌ها بسیار گسترده است که درخصوص آن بسیار کم کار کردیم و رفع این مشکل نیازمند دیدی چندجانبه است. از دیدگاه زیست‌محیطی، این سگ‌ها می‌توانند به طبیعت صدمات بسیار زیاد و بعضا جبران‌ناپذیری بزنند. سگ‌های ولگرد در زمان گرسنگی به سمت حیوانات بسیاری حمله برده و آن‌ها را از بین می‌برند. ما گونه‌هایی با نام گونه‌های مهاجم داریم. این گونه‌ها اصولا به دو طریق در دنیا به وجود می‌آیند. گونه‌هایی که در یک منطقه از قبل زیست می‌کردند و به دلیل شرایطی که انسان به وجود می‌آورد تبدیل به گونه مهاجم می‌شوند یا گونه‌هایی که در یک نقطه زیستگاهی از قبل نبودند و توسط انسان یا شرایط طبیعی به یک نقطه دیگر برده می‌شوند.