برچسب محمود فروزبخش

ما درست زمانی عدالت را فراموش کردیم که آن را ناچیز انگاشتیم و زمانی آن را ناچیز انگاشتیم که تعریفش به دست سفلگان افتاد. وقتی کوتوله‌ها بلندگو دست بگیرند، تنها صدایی که به درستی شنیده نمی‌شود، سخن صواب است؛ تا آنجایی که انتقادها به فلسفه تأسیس مدارس سمپاد اوج می‌گیرد و فراموش می‌کنند سخن رهبر معظم انقلاب را که بارها گفته و می‌گوید: «عدالت به معنای این نیست که ما با همه استعدادها با یک شیوه برخورد کنیم؛ نه، استعدادها بالاخره مختلف است. نباید بگذاریم استعدادی ضایع شود. برای پرورش استعدادها باید تدبیری بیندیشیم؛ در این تردیدی نیست. اما ملاک باید استعدادها باشد و لاغیر»

اروپایی‌ها در ایران به دنبال ترویج آیین مسیحیت بودند؛ مسیحیتـــــی که فرسنگ‌ها با آن مسیحیت حقیقی حضرت عیسی مسیح(ع) فاصله داشت. مسیحیتی که قرار بود ابزار سلطه باشد. اروپایی‌ها این کار را تنها در ایران دنبال نمی‌کردند. این پروژه‌ای بود که در آفریقا و سایر مستعمرات آن‌ها هم دنبال می‌شد. به تعبیر آن آفریقایی که گفته بود: «هنگامی‌که مبلغان مسیحی به کشور ما آمدند ما کتاب نداشتیم؛ زمین هم نداشتیم. اما حال کتاب داریم و هنوز هم زمین نداریم.»

در نسبت امام خمینی و شهید بهشتی، امام‌خمینی دارای دو ساحت بود. 

این پرسش، یکی از اساسی‌ترین پرسش‌های جهان امروز ماست. آمریکا یک کشور نیست. اگر ادبیات «جهانی‌شدن» را بپذیریم، ناگزیر اعتراف خواهیم کرد که دنیا به سمت یکسانی پیش می‌رود.

بدون شک بزرگ‌ترين شخصيت دوران انقلاب اسلامي در اصفهان، سيد علي‌اکبر پرورش است. کسي که در سال‌هاي بعد از انقلاب به مدت حداقل بيست سال محور جمع‌کننده بسياري از نيروهاي انقلابي و مکتبي بود. بعد از سال‌هاي درخشش او نيز (منظور از دهه هشتاد به بعد است) کسي نتوانست جانشين او شود؛ به اين معنا که يگانه‌محور معنايي و مصداقي نيروهاي مذهبي شود.

با وقوع انقلاب اسلامی، منتظر بسیاری از تحولات بودیم؛، اما جنگ آمد و کارها به تأخیر افتاد و حتی بعضی از آن‌ها نیز فراموش شد.

تمام ماجرای اسلام از یک «نه» شروع شد. «بگویید لااله‌الاالله تا رستگار شوید».