برچسب محمدرضا کائینی

تصویر آمده، در زمره یادگار‌های دوست فقیدم زنده یاد اصغر فردی نزد صاحب این قلم به شمار می‌رود. در عکس جماعتی از اعاظم ادبیات فارسی و در دهه شصت، برای دیدار با استاد سید محمد حسین شهریار به تبریز و منزل او آمده اند.

نسلی که این قلم بدان تعلق دارد، برخلاف بسا کَسان که در واقعه نگاری جنگ ادا واطوار‌های فراوان در آورده اند-چرا که اساسا یا آن دوره را ندیده اند و یا اگر دیده اند، نخواسته اند به محدوده آن نزدیک شوند-درباره این رویداد زیاد گفتنی دارد. چرا؟ چون این واقعه در روزمره ما جاری بود....

در دوره‌ای که رئیس کمیته‌های انقلاب بود، به برخی فعالان این نهاد از جمله عزت شاهی گفته بود: درست است که مجاهدین انگیزه رو دررویی با نظام را دارند، اما شما نیز با تندروی‌های خود آن‌ها را به تقابل کشانده اید!

نکته جالب درباره کوروش نگاری‌های صدسال اخیر-که زنده‌یاد جلال آل احمد نیز بدان اذعان دارد-پرش مضحک و به یک‌باره تاریخ از کوروش به رضاخان است! گو اینکه تمامی پادشاهان زیسته در این بازه زمانی مطول، حشرات الارض بوده‌اند!

این قلم که از همان دوره، مطالعه آثار طالقانی را در زمره علایق خود داشت، مکرراً در می‌یافت که بانو اعظم طالقانی تنها وجوهی از کارنامه پدر را پررنگ می‌کند، که حاصل فهم و علایق اوست..

وجود آدم‌هایی مانند او در ادوار گوناگون تاریخ، به ما می‌گوید: که انسان تا لحظه مرگ، در خور انتخاب‌های خوب است و می‌تواند دفتر حیات خویش را به عاقبت به خیری ببندد. خدایش رحمت کند.

دکتر فاطمی در دوران دستگیری و محاکمه، از خود مقاومتی در خور نشان داد و از مواضع خویش کوتاه نیامد. هم از این روی در سحرگاه نوزده آبان سی و سه و با تب بالا، تیرباران شد!

کاسترو در اتومبیل و مسیر حرم امام خمینی بود و از شیشه به خیابان و جاده می‌نگریست. به ناگاه خواست که ماشین را متوقف کنیم. پیاده شد و لَختی با دقت و تعجب، آزاد راهی که در آن بودیم را برانداز کرد...