این پول، ارزش دارد؟
نامَرد؛ همین! چارهای جز این نیست که بیسلام شروع کنم نامه را. حیف اسم آن بالاسری که بیاید اول نامهای که باید به تو نوشته شود. حیف! حیف این کاغذ و قلمی که صرف نوشتن به تو میشود.
نامَرد؛ همین! چارهای جز این نیست که بیسلام شروع کنم نامه را. حیف اسم آن بالاسری که بیاید اول نامهای که باید به تو نوشته شود. حیف! حیف این کاغذ و قلمی که صرف نوشتن به تو میشود.
دوره آموزش خبرنگاری «راوی» به همت آکادمی اصفهان زیبا و مدرسه ایمنا درحال برگزاری است. هنرجویان در این دوره با مهارتهای خبرنویسی، گزارشنویسی، مصاحبه، ویراستاری، تیتر و عکس آشنا میشوند.
تصویر موشک سلیمانی را که از نظر میگذرانم، ساختمان تخریبشده در حیفا و تلآویو و آن آتشی که چندین ساعت شعلههایش مهار نشده و مارش نظامی که پخش میشود؛ قدرت را در نگاهم تجلی میکند…
پرتکرارترین واژه در تعامل با دانشآموزان، زمانی که ما تحصیل میکردیم، دست به سینه بود. تأمل در این واژه نشان میدهد تا چه حد بیعملی یادگیری منفعلانه یک ارزش تلقی میشد.
هنر گرافیک یکی از موثرترین زبانها در سطح بینالمللی برای هر ملیت و جنسیتی است، زبانی که میتوان به وسیله آن ایدئولوژیها، پیامها و آرمانها را به گوش همگان رساند و با کمک آن میتوان از رشادتها گفت و در طرف مقابل، خباثتها را نشان داد.
این راهپیمایی یک بعد دینی و اعتقادی دارد و بعد دیگر هم بزرگداشت ارزشها و آیینهای عاشورایی و همچنین شکلدادن به یک اجتماع عظیم است که خودش بهعنوان یکی از نمونههای فرهنگ دینی در کنار فرهنگ حج قلمداد میشود.
مادر میگفت: «فاطمه از صبح که خبر شهادت دانشمندان و سرداران را شنید دل آشوب شد. افتاد به روفتن و شستن. هی سابید و شست و جمعوجور کرد و برای خودش کار تراشید. روی پایش بند نبود. میدانستم الان فاطمه چه حالی دارد. هی پایش غش میرود و هی پا به زمین میزند. آخر فاطمه سندروم پای بیقرار دارد.»
«به چه دردمان خورد اینهمه درسی که خواندیم؟» این پرسشی است که نسل قبلی دانشآموزان، دیریازود با آن روبهرو شده یا میشوند.